ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΦΟΡΟΥ
ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΦΟΡΟΥ
ΚΙΝΗΜΑ ΑΝΤΙΔΙΑΦΘΟΡΑΣ
Του Μιχάλη Χαραλαμπίδη*
Είναι γνωστόν ότι καλούνται ναπληρώσουν το χρέος κοινωνικές ομάδες οι οποίες δεν συμμετείχαν στην συσσώρευσηεισοδημάτων που επέτρεπε μια οικονομία εξωτερικού δανεισμού, μια οικονομίαπληρωμής χρεών και εξαγωγής κεφαλαίων δια μέσου του χρέους που εγκαταστάθηκεστην Ελλάδα από την δεκαετία του 80’. Τότε μίλησα για το διαρκές μαρτύριο του Σίσυφου.
Αντίθετα κατά ένα θρασύ καιπροκλητικό τρόπο δεν πληρώνουν οι ομάδες, οι κατηγορίες – το πλουτοκρατία είναιπολύ γενικό και αθωωτικό – που συσσώρευσαν μεγάλα εισοδήματα δια μέσου αυτούτου πολιτικού – οικονομικού πρότυπου που έφθασε σε υψηλά επίπεδα λειτουργίας,ανευθυνότητας, ανομίας και ανηθικότητας.Όταν αναλυθούν αυτοί οι μηχανισμοί όχι με όρους και χρόνους λογιστικής έρευναςπου είναι αργοί, αλλά με πολιτικούς που είναι σύντομοι και αποτελεσματικοίπροκύπτουν πολλές κατηγορίες ομάδων και προσώπων που είναι υποχρεωμένες νακληθούν με το καλό να πληρώσουν. Μιλώ για τις πολλές υποδιαιρέσεις της Κάσταςόπως τις αναλύω στο βιβλίο μου «Από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο ΚΚΚΑΣΟΡ» αλλά και στο άρθρομου στην «Εφημερίδα Επενδυτής» Ιανουάριος 2010 με τίτλο «το Χρέος να τοΠληρώσει η Κάστα».
Ας μείνουμε αρχικά σε δύοσημαντικές κατηγορίες που οφείλουν να πληρώσουν. Όχι μόνο λόγο της οικονομικήςύλης που συσσωρεύθηκε αλλά και λόγο της ηθικής σημασίας της για την διαμόρφωσημιας νέας πολιτικής, οικονομικής και ηθικής συνοχής στην χώρα. Δια μέσουαυτού του δρόμου θα υπάρξει συγκέντρωση όχι μόνο οικονομικού για τα Κρατικά μαςταμεία αλλά και ηθικού κεφαλαίου για την χώρα.
Η πρώτη αφορά το Πολιτικό,Διοικητικό προσωπικό από την μεταπολίτευση μέχρι και σήμερα. Επί δεκαετίες αυτήη γραφειοκρατία και ψευτοτεχνοκρατία είχε την διαχείριση της Επιχείρησης –Χώρα, της Επιχείρησης – Ελλάδα. Για την διαχείριση αυτή, ουσιαστικά τοπαρκάρισμα τους στις καρέκλες των θεσμών και οργανισμών, αμείφθηκαν πολύπλούσια. Παρ’όλη την ανύπαρκτη πολιτική, σχεδιαστική, λειτουργικήπαραγωγικότητα τους και την καταστροφική για την χώρα διαχείριση τα εισοδήματατους – εισοδήματα όχι μισθοί – ήταν πολύ υψηλά. Το κόστος του πολυάριθμουπολιτικού και γραφειοκρατικού προσωπικού ήταν και παραμένει υψηλό. Το κόστοςτης πολιτικής στην Ελλάδα είναι πολύ μεγάλο. Γίνεται μεγαλύτερο επειδή είναι μηπαραγωγικό, καταστροφικό αλλά και γιατί το πολιτικός κατήντησε να έχει την ίδιασημασία που είχε η λέξη Πολιτικές στο Ηράκλειο (Χάνδακα) της Ενετοκρατίας. Έτσιμετά από δεκαετίες δανειοδοτούμενης Dolce Vita και κάλυψης των «Βασικών Ενστίκτων» αυτό το προσωπικό αντίνα παραδώσει μια κερδοφόρα ανεπτυγμένη χώρα, μια δυναμική επιχείρηση Ελλάδα,παραδίδει μια προβληματική και χρεωμένη χώρα. Αυτή όμως η ίδια η κάστα παρ’ όλοπου δεν έκανε καλά την δουλειά της αποθήκευσε και αποθηκεύει εισοδήματα. Σταακίνητα έως τους χρηματιστηριακούς παραδείσους.
Π.χ. ποια είναι η πολιτική ή διανοητική παραγωγικότητα,οι αποδόσεις των Ευρωβουλευτών. Ορισμένοι υπερέβησαν σε θητείες την Σοβιετικήκαι Κινέζικη νομενκλατούρα. Ποιο μεγάλο Ευρωπαϊκό ζήτημα ανέδειξαν πολύπερισσότερο ποιο Εθνικό; Ποια η παραγωγικότητα των Βουλευτών, Υπουργών,Διευθυντών Οργανισμών, ΔΕΚΟ. Κύρια όμως των πλέον μη παραγωγικών για την χώραθεσμών των Κομμάτων.( Νομίζω ότι πρέπει να γίνει μια εκτίμηση σε Ευρω τηςκλοπής που υπέστη η δική μου μορφωτική, διανοητική και πολιτική παραγωγή.Ιδιαίτερα από τις νομενκλατούρες του ΚΚΚΑΣΟΡ).
Τόσο λοιπόν με όρουςεπιχειρηματικούς ως κακοί μάνατζερ της Επιχείρησης - Χώρα, όσο και πολιτικούςως κακοί πολιτικοί, ως κακιστοκρατία, οφείλουν να επιστρέψουν ένα μεγάλο μέροςτων εισοδημάτων που συσσώρευσαν.
Ο πρώτος φόρος για μια θετική διέξοδο από την μεταβατικήπεριόδου που διανύουμε είναι ένας Φόρος Επιστροφής των Εισπραχθέντων.
Αν όμως η συσσώρευση πλούτου διαμέσου αυτής της διαδικασίας της κατοχής του Κράτους γίνονταν τυπικά κατά νόμιμοτρόπο – μια πολιτική και δημόσια ηθική αντάξια του ονόματος της την θεωρείάνομη – η κάστα είχε ταυτόχρονα συσσωρεύσεις κλεπτοκρατικού τύπου δια μέσω τηςμίζας. Η γενεσιουργός αιτία του Ελληνικού χρέους είναι Κλεπτοκρατική. Στοβιβλίο μου αναφέρομαι στο ζήτημα αυτό με τους όρους της μιζοπολιτικής και τηςμιζοοικονομίας. Η επιστροφή αυτής της οικονομικής ύλης, του πλούτου, τωνκεφαλαίων που συσσωρεύθυκαν δια μέσου αυτής της οδού θα πρέπει να γίνει δια τηςεπιβολής ενός επί πλέον Πολιτικού φόρου. Αρχίζοντας από τον σημερινό καιτους πρώην Πρωθυπουργούς, Υπουργούς κ.λ.π.. Ο αποκτηθείς δια της «πολιτικής»πλούτος αυτών των ομάδων και των οικογενειών δεν κρύβεται. Είναι Αφρικανικού,Τριτοκοσμικού τύπου.
Στην ιστορία πολλών χωρών όπουείχαμε καταρρεύσεις καθεστώτων που ταυτίσθηκαν με άνομους πλουτισμούς, τηνδιαφθορά είχαμε ανάλογες ειρηνικές βελούδινες διαδικασίες. Η εγχώριαπερίπτωση παρ΄όλα τα φύλλα σύκης και τις υπεκφυγές είναι αυτή της κατάρρευσηςμια πολυκομματικής κάστας, ενός διακομματικού καθεστώτος. Μια θεσμικήΕπιτροπή με την ανάλογη σύνθεση μπορεί να χειρισθεί την επιβολή αυτού τουδεύτερου Πολιτικού φόρου. Στις περιπτώσεις αυτές είναι χρήσιμα πρόσωπα που γιαπολλούς λόγους είναι αποφασισμένα να μιλήσουν. Για την δομή, τις δομές, τιςλειτουργίες, της πυραμίδας της διαφθοράς. Όπως π.χ. ο Θεόδωρος Τσουκάτος, οΆκης Τσοχατζόπουλος, ο Τάσος Μαντέλης, οι ταμίες της Ν.Δ.. Στις Δημοκρατίεςγια να είναι δημοκρατίες, για να γίνουν δημοκρατίες κλείνουν, θέτουν εκτόςνόμου τα μιζοκκόματα. Στην περίπτωση μας το ΚΚΚΑΣΟΡ και την Ν.Δ.. Δενρίχνουν στην αρένα επιλεγμένα κεφάλια για τον όχλο. Οι αρένες είναι το πεδίοαθώωσης των σημερινών ενόχων και διατήρησης των δομών της αυριανής επιστροφήςτους, της επανάληψης της ανομίας. Όπως έγινε τις τελευταίες δεκαετίες. Γράφω στοβιβλίο μου για αυτά.
Ποτέ στην ιστορία μια συμπαγής μευψηλό επίπεδο συνοχής ένοχη κλεπτοκρατική νομενκλατούρα δεν αυτοκαταδικάσθηκε.Οι νομενκλατούρες του Υπαρκτού Σοσιαλισμού αποδείχθηκαν περισσότερο εύθραυστεςαπό τις νομενκλατούρες της υπαρκτής μεταπολιτευτικής Δημοκρατίας. Το επίπεδοτης συνοχής και της αλληλεγγύης τους, της αλληλοκάλυψης τους είναι πολύ υψηλό.Μέχρι σήμερα δεν υπήρξαν ρωγμές. Ούτε αυτοκτόνησε κανείς. Τα θράσος τους είναιπρωτόγνωρο Παγκοσμίως. Εκτός αυτού δεν είχαμε έναν Di Pietro ήέναν Δελαπόρτα και Σαρτζετάκη.
Τα κόμματα μη κόμματα δενδιαθέτουν μηχανισμούς και εσωτερικές δυνάμεις ελέγχου και αυτοκάθαρσης.Αντίθετα δρουν ως μηχανισμοί όχι μόνο πρόκλησης αλλά και αθώωσης της διαφθοράς.
Στις συνθήκες αυτές μια νέακοινωνία Πολιτών, των πολλών Αγορών και Εκκλησιών του Δήμου, στις Πλατείες, στοΔιαδίκτυο πρέπει να θέσει στην δημόσια πολιτική και ηθική ημερήσια διάταξη τοζήτημα της διαφθοράς. Να μετεξελιχθεί σε ένα κίνημα Αντιδιαφθοράς. Όχιμε όρους βίας, όρους εκτόνωσης, μούντζες, συνθήματα κλέφτες – κλέφτες, ούτεσωτηριολογικούς και μεταφυσικούς Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης και Άμεσης Δημοκρατίας. Αλλά με όρους Λόγου,Παιδείας, Πολιτικής Πρότασης και Άμεσης Πολιτικής Διεκδίκησης. Καθιέρωσηςδηλαδή τώρα όχι για τους μελλοντικούς ενόχους ενός πολιτικού φόρου στις δύοκατευθύνσεις που ανέφερα.
Η διαφθορά έχει μια Κεντρικότητα,προτεραιότητα στην ανάλυση, την ερμηνεία, την αντιμετώπιση της κρίσης και τηνοικοδόμηση ενός νέου υγιούς Συστήματος Ελλάδα. Είναι η διαφθορά που παρέλυσετην Διοίκηση, μπλόκαρε την Οικονομία, κατήργησε την Δημοκρατία και χρέωσε τηνΧώρα.
Παρ’ όλα αυτά τόσο στις Πλατείες, τα Πανεπιστήμια, τις σχολές Νομικών Επιστημών, στις Αντιπολιτεύσεις, στα«νέα» Κινήματα απουσιάζει η ανάλυση, η συζήτηση, τα πολιτικά μέτωπα για τηνγενεσιουργό αιτία της χολέρας που κτύπησε την χώρα. Ορισμένοι ανατρέχουν στονΙμπεριαλισμό, στους ξένους κλπ. Αυτό επιτρέπει στους διεφθαρμένους του παρόντοςνα παραμένουν ατιμώρητοι και να παρουσιάζονται ως τιμωροί των διεφθαρμένων τουμέλλοντος.
Η εικόνα αρχίζει να παραπέμπει στην ανάθεση τηςδιαχείρισης της μεταπολεμικής μετάβασης στους Μαυραγορίτες της Κατοχής.
Ένα ώριμο κίνημαΑντιδιαφθοράς, ηθικοποίησης της Πολιτικής και Δημόσιας ζωής στο Εσωτερικό τηςΧώρας θα είναι νομιμοποιημένο και ηγεμονικό να κάνει τους λεγόμενουςλογαριασμούς του με την Εξωτερική διάσταση της κλεπτοκρατίας και ταχρηματιστικά δεσμά της χώρας. Ούτε οι Οθωμανοί ζητούσαν τόσο χαράτσι. Ένακίνημα Αντιδιαφθοράς μπορεί να υπερασπίσει την αξιοπρέπεια και το όνομα τηςΕλλάδας. Η Ένοχη Εσωτερική κακιστοκρατία δεν μπορεί λόγω της ενοχής και τηςψυχικής, διανοητικής και ηθικής ανεπάρκεια της να το κάνει. Αντίθετα για νακαλύψει την ενοχή της αντιδρά όπως όλοι οι ένοχοι και εγκληματίες δείχνονταςάλλους ενόχους. Δυσφημίζοντας την χώρα και τον λαό της. Ακόμη και το κομμάτιεκείνο που οι ίδιοι αντιεκπαίδευσαν, του έδωσαν το αντιπαράδειγμα.
Το κρίσιμο μέγεθος για την χώραδεν είναι το χρέος. Είναι το ΚΑΝΕΝΑΣ.
Τι θα γίνουν τα κεφάλαια που θα συγκεντρωθούν από αυτούτου τύπου τους φόρους; Από αυτού του τύπου τις απαλλοτριώσεις. Θα κατατεθούν σεένα Ταμείο Ανάπτυξης της Δημιουργικότητας και Επιχειρηματικότητας των νέωνγενεών, των νέων ανθρώπων, των νέων μαστόρων όπως τους αποκαλώ, που έχουμεανάγκη στην νέα δημιουργική Εθνική διαδρομή μας. Στον νέο αιώνα. Που ευτυχώςείναι πολύ φιλικός με εμάς.
*Το δεύτερο απόσπασμα από ην ομιλία μου στον Άλιμοπου οργανώθηκε από το Κίνημα «Σιωπηλή Πλειοψηφία» Ελλήνων Πολιτών.
Ετικέτες Πολιτική-Ενημέρωση
Δήλωση του Ούγκο Τσάβες (Ιούλιος 2010):
Πρόδωσαν τον Λαό, τη Δημοκρατία, το Στρατό, την Πατρίδα, το Έθνος; Γι' αυτό φυλακίστηκαν.
"Με ρωτάτε γιατί στείλαμε φυλακή όσα στελέχη μας κλέψανε; Γιατί κλέψανε! Και δεν τους τιμωρήσαμε εμείς αλλά οι θεσμοί.
Μου λένε «γιατί άφησες να μπει φυλακή ο υπουργός άμυνας και δεν τον κάλυψες επειδή ήταν προσωπικός σου φίλος;».
Μα... γιατί έκλεψε!
Πρόδωσε την εμπιστοσύνη μας, την πίστη του λαού στη κυβέρνηση.
Πρόδωσαν τον Λαό, τη Δημοκρατία, το Στρατό, την Πατρίδα, το Έθνος; Τιμωρούνται από τη Δικαιοσύνη! Αν τους αφήσεις θα διαφθείρουν κι άλλους.
Γι' αυτό φυλακίστηκαν. Τιμωρώντας τη διαφθορά κρατάμε γεμάτα τα ταμεία και τη Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τη μαφία των τραπεζών μακριά απ' τα πόδια μας.
Δεν καταντάμε Ελλάδα!"
Ετικέτες Πολιτική-Ενημέρωση
Τιμούν Αυτοί που Διεκδικούν;
Kyratzopoulos S. Vassilis
Σεπτέμβριος, μήνας γεμάτος με οδυνηρές αναμνήσεις καταστροφών. Μήνας μνήμης αλλά και συλλογισμού. Μήνας φόρου τιμής για αδικοχαμένους χριστιανούς: της Θράκης, της Ανατολίας, του Πόντου, της Μεσοποταμίας και Αρμενίας. Μήνας γνωστοποίησης εξόντωσης Βυζαντινών λαών. Αν και φαινομενικά τα πεδία μάχης είχαν κλείσει από το 1453, οι γενοκτόνες πράξεις εξόντωσης των Βυζαντινών λαών συνεχίστηκαν μέχρι και το 1974. Το μέλλον, θα δείξει …
Στο Σεπτέμβριο του 2010 ζήσαμε δύο παγκόσμιες πράξεις «διεκδίκησης δικαίου». Η πράξη του κ. Κρις Σπύρου, να τελέσει Θεία λειτουργία στην Αγία Σοφία, ως πρόεδρος του «Παγκόσμιου Συμβουλίου για την Αποκατάσταση της Αγίας Σοφίας»[1] και το Διεθνές Συνέδριο «Τρεις Γενοκτονίες μία Στρατηγική», που πραγματοποιήθηκε στην Παλαιά Βουλή της Αθήνας, με αντιπροσώπους των τριών εθνοτήτων (Αρμένιοι, Έλληνες και Άσσύριοι) από διεθνείς και εγχώριους οργανισμούς.
Στο παρόν κείμενο δεν θα αναλωθώ σε τεχνικές ή οργανωτικές λεπτομέρειες, που έτσι και αλλιώς είναι γνωστές στο κοινό από τα ΜΜΕ, αλλά στην πολιτική ανάλυση των γεγονότων.
Ο κ. Chris Spirou
Το προφίλ, του συνομιλητή του Μιλόσεβιτς (γνωστό το τέλος του) και τέως προέδρου των Δημοκρατικών στην Πολιτεία New Hampshire[2], που εγκατάλειψε την πολιτική κατόπιν πτώχευσης (κατά δήλωση του σε ΜΜΕ, επειδή η κατασκευαστική του εταιρεία μπλέχτηκε σε σκανδαλολογία), δίδεται με την επιστολή του κ. John Brandy Kiesling, που αναφέρεται στην γερουσιαστή κ. H. Clinton[3]. Άρα δεν θα ασχοληθούμε ούτε και μ’ αυτό. Εξ άλλου η διεθνής προκήρυξη της «Παγκόσμιας Ενορίας της Αγίας Σοφίας» έχει απαντηθεί με άρθρο από τον Πρωτοπρεσβύτερο Γεώργιο Τσέτση[4].
Η επικοινωνία μεταξύ ανθρώπου και Θείου, πραγματοποιείται μέσω της Θείας Λειτουργίας. Προφανώς είναι θέμα πρωτίστως πνευματικό και όχι τόσο υλικό. Τα οργανωτικά και τα διαδικαστικά υπόκεινται στις θρησκευτικές αρχές, που είναι αποδεκτές σχεδόν από όλα τα κράτη μέλη του ΟΗΕ και την ανθρωπότητα. Αναρωτιόμαστε κατά πόσο μία θρησκευτική πράξη, που τελείται από λαϊκούς θα έβρισκε υποστηρικτές στην ανθρωπότητα και στον ΟΗΕ;
Είναι γνωστό ότι η Τουρκική Δημοκρατία εάν δεν πιεστεί δεν υποχωρεί σ’ όποιο κεκτημένο νομίζει ότι της ανήκει, και το 90% του λαού της ταυτίζεται με την εθνική κρατική πολιτική (αντιθέτως στην Ελλάδα το 90% αντιπαρατίθεται στην εθνική κρατική πολιτική). Κατά πόσο είναι σωστό, να τελείται κάποια πράξη κατά των εθνικών κεκτημένων της Τουρκικής Δημοκρατίας, όταν η κοινή γνώμη είναι υπερευαισθητοποιημένη από ένα πρόσφατο δημοψήφισμα, όπου αναμετρήθηκαν οι πολιτικές δυνάμεις;
Ο κ. Σπύρου θα έβρισκε υποστηρικτές, όταν δεν υπάκουσε παράκληση πνευματικού ηγέτη («υπ’ ομηρία», όπως αναφέρει και ο ίδιος κ. Σπύρου), που τους αποδεκτούς κανόνες λειτουργίας όλων των Χριστιανικών θεσμών, δεν παραβίασε εδώ και 500 χρόνια ούτε καν το Βατικανό;
Οι Τουρκικές αρχές απαγόρευσαν την διέλευση της πομπής των λεωφορείων (σε αντιπαράθεση με την ανθρωπιστική νηοπομπή προς τη Γάζα;) και παράλληλα είχαν κλείσει «το Μουσείο της Αγ. Σοφίας» για «επισκευές»! Και το ταξίδι διεκδίκησης τερμάτισε στις ακτές του Έβρου! Μετά την Δέηση στις ακτές του ποταμού, ο κ. Σπύρου ανακοίνωσε στους 250 και πλέον συνοδοιπόρους του, ότι τώρα ξεκινά έναν αγώνα προσφυγής της Τουρκίας στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο!
Ο «εθνοπατέρας» κ. Σπύρου, προφανώς δεν είναι ενήμερος για τις 65 (εξήντα πέντε) και πλέον παραβιάσεις της Συνθήκης της Λοζάννης κατά της Ελληνικής εθνότητας της Κωνσταντινούπολης, Ίμβρου και Τενέδου στην περίοδο 1924 - 1974. Περισσότερο δε, δύο εξ αυτών (Γενοκτόνος πράξη Σεπτεμβριανών του 1955 και απελάσεις του 1963), αγγίζουν και την παραβίαση των άρθρων περί γενοκτονίας του Καταστατικού Χάρτη της Ρώμης. Χρειάζονταν νέα δεδομένα; Για ποια συμφέροντα;
Εάν ναι, πώς η μαρτυρική ιστορία των Ρωμιών της Πόλης αγνοείται έτσι επιδεικτικά; Μήπως κάποιοι κρατούν έγγραφα συγκατάθεσης «των ισχυρών» στα πάθη μας;
Ακριβώς, οι προαναφερόμενες ερωτήσεις πρέπει να απαντηθούν από τα επίσημα χείλη «των ισχυρών» και εάν σιωπούν πρέπει να απαντηθούν από Διεθνή Συνέδρια, που μελετούν τα ανθρώπινα πάθη!
Διεθνές Συνέδριο «Τρεις Γενοκτονίες Μία Στρατηγική»
Ήταν η συνέχεια του Σαράγιεβου και της Κομοτηνής, όπως δήλωσε στην εναρκτήρια ομιλία του ο πρόεδρος της Οργανωτικής επιτροπής κ. Παυλίδης. Στο Σαράγιεβο, όπου αναγνωρίστηκε από το IAGS (International Association of Genocide Scholars) η γενοκτονία που υπέστησαν οι Χριστιανοί της Ανατολίας (Έλληνες, Ασσύριοι και άλλοι Χριστιανικοί λαοί, όπως αναγράφηκε στο καταστατικό). Ένας από τους τέσσερις εισηγητές εξ Ελλάδος[5] που παραβρέθηκαν στο Σαράγιεβο ήταν και ο γράφων. Άρα η αποτίμηση των αποστάσεων που διανύθηκαν θα είναι πολύ πιο εύκολη από έναν ταξιδιώτη, που ξεκίνησε από την αφετηρία.
Ήταν ένα ευτυχές γεγονός που ξανασυναντηθήκαμε τόσοι φίλοι από τις τέσσερις γωνιές της γης, οι οποίοι στήριξαν την πρότασή μας στο Σαράγιεβο και στην ηλεκτρονική ψηφοφορία, που διεξάχθηκε ανά την οικουμένη, ενώ δεχόμασταν μια σημαντική αντίσταση από τους Αρμένιους της Αμερικής (Το ζήτημα δεν θα το ανέφερα, εάν δεν τονίζονταν δύο φορές στην ομιλία του προέδρου του IAGS καθ. Israel W. Charny). Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι το IAGS ιδρύθηκε από καθηγητές Ιουδαϊκής καταγωγής με στόχο την μελέτη του ολοκαυτώματος, με απώτερο σκοπό την καταγραφή σταδίων προετοιμασίας των αδικημάτων κατά της ανθρωπότητας για την πρόληψη ομοίων γεγονότων. Επήλθε ο μεγάλος αγώνας των Αρμενίων με πρωτεργάτη τον Richard G. Hovannisian, χάρη του οποίου έγινε δεκτό το Αρμενικό ολοκαύτωμα. Ήταν το πρώτο βήμα για την ταχύρυθμη ανά την οικουμένη αναγνώριση της γενοκτονίας, που υπέστη ο Αρμένικος λαός.
Από Ελληνικής πλευράς τα Ποντιακά Σωματεία ξεκίνησαν τον μεγάλο αγώνα, για την διεθνή αναγνώριση. Αν και από την πρώτη στιγμή προϋπήρχε μεγάλη ρήξη μεταξύ των ιθυνόντων, που στήριζαν την προσπάθεια, εάν πρέπει να αναφέρεται ως «γενοκτονία που υπέστησαν οι Πόντιοι» ή «γενοκτονία που υπέστησαν οι Έλληνες». Η χροιά αυτής της διαμάχης επανεμφανίστηκε και στο συνέδριο των Αθηνών.
Ένα δεύτερο και «διεθνές ζήτημα», είναι ο περιορισμός της χρονικής περιόδου γενοκτόνων πράξεων, που υπέστησαν οι Βυζαντινοί λαοί της καθ’ ημάς Ανατολής. Υπάρχει ένα «διεθνές lobby», που με νύχια και με δόντια προσπαθεί να περιορίσει το γεγονός στην περίοδο 1909 – 1923. Δηλαδή στην περίοδο που την εξουσία του Οθωμανικού κράτους κατείχαν οι Νεότουρκοι. Με τον τρόπο αυτό προφανώς δίδεται «άφεση» στην Τουρκική Δημοκρατία, που ιδρύθηκε με την Συνθήκη της Λοζάννης, που υπογράφηκε στις 24/7/1923. Όμως όπως αναφέρεται και στο λογότυπο του Συνεδρίου, όσο συνεχίζονταν και συνεχίζεται η ίδια στρατηγική, επιβαρύνονται όλοι όσοι την υπηρέτησαν και την υπηρετούν. Εξ’ άλλου οι διοργανωτές ανάδειξαν το γεγονός με τον καλύτερο τρόπο, όταν επέλεξαν ως ομιλητή της εναρκτήριας πανηγυρικής ομιλίας τον τ. πρόεδρο της Κυπριακής Βουλής και επίτιμο πρόεδρο της ΕΔΕΚ κ. Βάσο Λυσσαρίδη. Ζωντανός μάρτυρας όλου «του Κυπριακού» και του «μηχανισμού καταστροφής», που συνεχίστηκε μέχρι το 1974.
Βέβαια, για μένα ήταν αδιανόητο, που μερικοί ομιλητές του εξωτερικού δεν γνώριζαν ότι η Ελληνική Βουλή δεν έχει ψηφίσει ακόμα την γενοκτονία που υπέστη ο Ελληνισμός της Ανατολίας, ενώ άλλοι το γνώριζαν. Αν και η Σουηδική Βουλή έχει αναγνωρίσει και έχει ψηφίσει το γεγονός με πρωτεργάτη τον Nik Papadopoulo βουλευτή της Σουηδίας (επίσης ομιλητής του Συνεδρίου) οι Έλληνες δεν το είχαν ψηφίσει ακόμα.
Κατανοώ την «καλόπιστη τρίπλα» των ιθυνόντων. Διότι όντως δεν μπορείς να νιώθεις άνετα, όταν ένας Ακαδημαϊκός Διεθνής Οργανισμός και μία Ευρωπαϊκή χώρα (από τις δημοκρατικότερες του κόσμου) έχουν αναγνωρίσει το γεγονός, και εμείς δεν κατορθώσαμε να πείσουμε τα εγγόνια, αυτών που υπέστησαν τα χειρότερα που μπορεί να υποστεί ένας άνθρωπος, να ψηφίσουν! Βέβαια ελέγχεται και πόσους αντιπροσώπους διαθέτουν τα Ποντιακά, Μικρασιατικά και Κωνσταντινουπολίτικα σωματεία στην Ελληνική Βουλή, και σε τι οφείλεται ο μικρός αριθμός; Όμως αυτό που δεν μπορώ να αντιληφθώ είναι η εμβόλιμα προστεθείσα (δεν αναφέρονταν σε κανένα σημείο του προγράμματος) ομιλία του κ. Κακλαμάνη στην Εναρκτήρια Συνεδρίαση, ο οποίος ήταν και ο πρόεδρος της Βουλής όταν είχε έλθει το ψήφισμα στην ολομέλεια και ως δια μαγείας δεν ψηφίστηκε και κουτσουρεμένα εμφανίστηκε ως Προεδρικό Διάταγμα! Ξέχωρα που δεχτήκαμε και τις υποδείξεις του κ. Κακλαμάνη, ίσως τμήμα της απάντησης του ερωτήματος που θέσαμε συμπεριλαμβάνεται σ’ αυτή την κίνηση των οργανωτών.
Αρχές του IAGS και η εφαρμογή τους
Οι αρχές του IAGS συνοψίζονται σε δύο προτάσεις:
Δικαίωμα στη ζωή.
Δικαίωμα στην προστασία της ζωής.
Για την εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών χρειάζονται:
· Άτομα, που πιστεύουν και έχουν την ψυχική δύναμη να αντισταθούν και να απαιτήσουν «από τους ισχυρούς», με κάθε τίμημα.
· Γνώση και θεσμούς μετάδοσης γνώσεων, που θα διδάσκουν τα δικαιώματα και τους τρόπους απαίτησής τους.
· Πόροι, ανεξάρτητοι από την «άλλη τάξη πραγμάτων».
Με την επιστροφή μας από το Σαράγιεβο είχαμε τονίσει τα προαναφερόμενα. Αν και το Συνέδριο των Αθηνών έκλεισε με την ελπιδοφόρα εισήγηση δημιουργίας τμήματος ή και σχολής «ανθρωπίνων δικαιωμάτων», η αντίστοιχη σχολή της Άγκυρας που ιδρύθηκε στη μετά Σαράγιεβο περίοδο σε λίγο θα έχει τους πρώτους απόφοιτους. Βλέποντας την παντελή έλλειψη ενδιαφέροντος του πολιτικού μας κόσμου (έλαμψαν δια της απουσίας τους από το Συνέδριο), προφανώς θα περιμένουμε πολύ για να χειροκροτήσουμε τους αποφοίτους του αντίστοιχου Ελλαδικού ιδρύματος.
Όμως ένα συνέδριο, που λαμβάνουν θέση τόσοι διακεκριμένοι καθηγητές έχει την δυνατότητα να βοηθήσει. Από κάθε παρευρισκόμενο εάν ζητηθεί και συλλεχθεί η βιβλιογραφία που γνωρίζει, μπορεί να ετοιμαστεί ένας οδηγός – ευρετήριο (μπορεί να είναι και ένα μεγάλο παράρτημα των πρακτικών του Συνεδρίου), που θα είναι ο καλύτερος συμβουλευτικός οδηγός των νέων επιστημόνων ή και αγωνιστών (τελευταίως αρέσκεται να τους αποκαλούμε ακτιβιστές). Δυστυχώς μέχρι σήμερα η γνώση περί «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» στην Ελλάδα παραμένει σαν εφτασφράγιστο μυστικό μέσα σε συγκεκριμένη «ομάδα». Κάθε νέος που θέλει να ασχοληθεί με το θέμα, εν απουσία όλων των δεδομένων προφανώς θα υποπέσει σε θεωρητικά λάθη. Έτσι θα αναγκαστεί ή για να μην εκτεθεί να εγκαταλείψει τις προσπάθειες που καταβάλει ή να ενταχτεί στην «ομάδα» μ’ όλα τα επακόλουθα που νοούνται. Ελπίζω να εισακουστεί η θερμή παράκληση και η οργανωτική επιτροπή να εκδώσει βιβλίο – ευρετήριο «πηγές μελέτης ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Θα την ευγνωμονούν όλοι οι μελλοντικοί αγωνιστές.
Το έτερο ζήτημα, που είχαμε σημειώσει στο Σαράγιεβο ήταν η έλλειψη ξενόγλωσσης βιβλιογραφίας, σ’ ότι αφορά την τραγωδία των Βυζαντινών λαών στην καθ’ ημάς Ανατολή στον 20ο αιώνα. Ενώ Αρμένιοι και Ασσύριοι δούλεψαν και δουλεύουν μεθοδικά (κάθε χρόνο οι μελετητές των γεγονότων εκδίδουν τουλάχιστον 3 – 4 επιστημονικά βιβλία) οι Έλληνες το αγνοούν παντελώς. Ο γράφων, το Μάιο του 2009 εκδίδοντας στην Τουρκία, στα Τουρκικά, με εκτεταμένο υλικό το έργο του Άγραφη Γενοκτονία[6], μπορεί να εισέπραξε ατομικές μηνύσεις[7], όμως τα αποτελέσματα του βιβλίου ήταν τόσο απροσδόκητα, που ούτε ο ίδιος θα φανταζόταν. Βεβαίως οι κινήσεις πρέπει να είναι συντονισμένες και όχι ατομικές. Όμως από ποιο φορέα;
Συμπεράσματα
Τα έδρανα της Παλαιάς Βουλής που φιλοξένησε το Επιστημονικό Συνέδριο, ήταν γεμάτα όταν ομιλούσε κάποιος κομματικός και μισογεμάτα όταν ομιλούσε κάποιος επιστήμονας. Όπως άδειος ήταν και ο χώρος του Άγνωστου Στρατιώτη στην τελετή κατάθεσης στεφάνου στις 19/9/2010, ημέρα «μνήμης των θυμάτων της Μικρασιατικής Καταστροφής». Εάν παρευρίσκονταν οι «κομματικοί» θα τους συνόδευαν και οι οπαδοί, και έτσι η τιμή προς τους αδικοχαμένους θα ήταν μαζικότερη.
Φίλοι (και όχι μόνο ένας), που γνωρίζουν την τουρκική πραγματικότητα μου εκμυστηρεύτηκαν κάποιες σκέψεις τους, που μπορούν να συνοψιστούν: «εμείς που πολεμάμε τόσα χρόνια τον Κεμαλισμό σ’ όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου, αν και νιώθουμε την απέραντη ελευθερία στην Ελλάδα, παράλληλα διαισθανόμαστε να πλανάται και ένας περίεργος Κεμαλισμός».
Συλλογίζομαι, μήπως ο Κεμαλισμός δεν είναι ιεραρχημένος στην ρίζα ενός ιδεολογικού δένδρου, αλλά είναι ένα σημαντικό κλαδί του ιδίου δένδρου που φιλοξενείται και η Ελλαδική πραγματικότητα;
βκ
Ετικέτες Πολιτική-Ενημέρωση
Προς αυτούς που βλέπουν Colpo Grosso σε Πατριαρχείο και Βατοπέδι*
Προς αυτούς που βλέπουν Colpo Grosso σε Πατριαρχείο και Βατοπέδι*
Στην Ελλάδα διαπιστώνουμε μια τάση, που «μάλλον εδραιώθηκε» μετά την μεταπολίτευση. Οι εντολοδόχοι καταστροφικών για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό πολιτικών και πολιτισμικών δραστηριοτήτων να καταγγέλλουν πρώτοι την δράση τους, με σκοπό ή να θολώσουν να νερά περισσότερο απ΄ ότι είναι, είτε να απομακρύνουν τις όποιες υποψίες που θα τους επιβάρυναν και θα τους επιβαρύνουν. Η πρακτική αυτή σε μία κοινωνία ατιμωρησίας καλά κρατεί.
Την 2η εβδομάδα του Σεπτεμβρίου έλαβα ένα ανυπόγραφο ηλεκτρονικό μήνυμα με θέμα «όλη η αλήθεια για το Βατοπέδι», το οποίο καταγγέλλει την δραστηριότητα ξένων πρακτόρων στις κυβερνήσεις Καραμανλή και Παπανδρέου (αμφοτέρων των νέων), οι οποίοι με συνεργασία διεφθαρμένων πολιτικών, κατάστρεψαν ή αν θέλετε αποκάλυψαν/κοινοποίησαν ένα αγαθό σχέδιο «μεταφοράς έδρας του Οικουμενικού Πατριαρχείου».
Το κείμενο δίδει «κάποιες αληθοφανείς λεπτομέρειες», συνοδευόμενες με ανυπόστατες πληροφορίες, που μειώνουν το κύρος του Πατριαρχείου αλλά και του Οικουμενικού Πατριάρχη. Χειρότερο δε, στηρίζουν θέσεις και βουλήσεις της απέναντι όχθης.
Στην εισαγωγή του άρθρου αναφέρεται ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο για το Τουρκικό Κράτος είναι «… ίδρυμα που απευθύνεται σε ορθοδόξους Τούρκους, και ως εκ τούτου οι ιεράρχες του πρέπει να είναι Τούρκοι υπήκοοι…». Το ίδιο επιχείρημα είχε αναπτυχθεί και στο άρθρο του Νίκου Μελέτη στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ (www.m-epikaira.gr), το οποίο αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του Συνδέσμου Επιστημών Πειραιώς στις 31/7/2010 (διαισθάνομαι Χρυσοπηγή). Σε μία τόσο μικρή πρόταση τέσσερα λάθη και ύβρεις!
Α) Το Οικουμενικό Πατριαρχείο μέχρι και το 2010 δεν αναγνωρίζονταν από το Τουρκικό Κράτος ως ίδρυμα. Αυτό ήταν και ο βασικός λόγος που στο παρελθόν υπεξαιρέθηκαν ακίνητα, παύτηκε το τυπογραφείο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, δεν γίνονταν δεκτές επιστολές του Οικουμενικού Θρόνου κ.ά. Η αλλαγή του κατεστημένου επήλθε με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με την οποία η Ευρώπη διάταζε το Τουρκικό Κράτος να επιστρέψει το Ορφανοτροφείο της Πριγκήπου, αλλά έμμεσα η Τουρκία να αποδεχθεί το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως νομικό πρόσωπο. Ναι μεν η Τουρκία δέχτηκε την απόφαση, όμως ακόμα εκκρεμεί η θεσμική αναγνώριση – κατοχύρωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου ως ίδρυμα.
Β) Κατά το Τουρκικό κράτος ο Οικουμενικός Πατριάρχης της Κωνσταντινουπόλεως, είναι ο πνευματικός ηγέτης των Ρωμιών, που παραμένουν στην Τουρκική Επικράτεια με την Συνθήκη της Λοζάννης. Άρα όχι των Τούρκων, όπως αναφέρουν τα προαναφερόμενα άρθρα. Εξ άλλου το Πατριαρχείο των Τουρκορθοδόξων, που έχει ιδρυθεί από τον παπά Ευθύμη με τις ευλογίες του Κεμάλ Ατατούρκ, έχει επικεφαλής τον εγγονό του Erenerol, που η αδελφή του βρίσκεται στην φυλακή, ως κατηγορούμενη της υπόθεσης Ergenekon, που τάραξε την πολιτική ζωή της Τουρκίας. Η οικογένεια χωρίς ευλογία και ποίμνιο έχει υπό κατάληψή της τρεις Ελληνορθόδοξες εκκλησίες του Γαλατά. Η διεκδίκηση των Εκκλησιών και των ακινήτων που κατείχαν τα Βακούφια αυτών, «θεωρητικά» συνεχίζεται στα Τουρκικά Δικαστήρια από την δεκαετία του 30.
Γ) Στην Τουρκία δεν υφίσταται νόμος που εξαναγκάζει τους μητροπολίτες, που βρίσκονται στην εποπτεία του Πατριαρχείου να έχουν τουρκική υπηκοότητα. Εξ άλλου εάν υπήρχε κάτι αντίστοιχο, το κράτος έμμεσα θα αποδέχονταν το Πατριαρχείο ως νομικό πρόσωπο, πράγμα που δεν θέλουν οι Τουρκικές αρχές. Εδώ αντιφάσκουν και τα δύο προαναφερόμενα άρθρα. Όμως πως θα εξυπηρετούσαν όλες τις πλευρές;
Δ) Για την εκλογή του Πατριάρχη οι τουρκικές αρχές επικαλούνται διάταγμα με το οποίο επιβάλλεται ο Πατριάρχης να έχει Τουρκική υπηκοότητα, να κατοικεί στην Τουρκία και να είναι αποδεκτό πρόσωπο της Τουρκίας [τα αποδεκτά ονόματα διαβιβάζονται στην εκλόγιμη Ιερά Σύνοδο δια μέσου του νομάρχη Κωνσταντινουπόλεως, Nizaname (διάταγμα) του 1862]. Όμως το διάταγμα που επικαλούνται προέρχεται από την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και σύμφωνα μ’ αξιόλογους Τούρκους Συνταγματολόγους τυγχάνει αμφιβόλου ισχύος!
Πρέπει να τονίσουμε ότι την 1/11/1948 μετά την αφαίρεση 3 ονομάτων από την κατάσταση υποψηφίων από τον Νομάρχη Κωνσταντινουπόλεως, ο Έλλην υπήκοος κάτοικος Αμερικής Αθηναγόρας εξελέγη Πατριάρχης από την Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου.
…
Τέλος οι ύβρεις, ύβρεις στους κατοίκους της Ελληνικής Εθνότητας της Κωνσταντινουπόλεως, οι οποίοι για να τιμήσουν και να διατηρήσουν την ταυτότητά τους, έχουν υποστεί μύρια βάσανα, για να έλθουν «οι αναλυτές» του 21ου αιώνα και να τους αποκαλέσουν «Τούρκους»! Ύβρεις στους Κρητικούς ιεράρχες, οι οποίοι για να τιμήσουν και να εξυπηρετήσουν το πιστεύω τους, αποδέχτηκαν να πάρουν την Τουρκική υπηκοότητα. Εξάλλου η Τουρκία, ως μη μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει να αντιμετωπίσει τα άρθρα της Συνθήκης Σέγκεν, προφανώς οι ιεράρχες για να μην δημιουργήσουν προβλήματα και στην πατρίδα τους ανέλαβαν αυτή την σκληρή απόφαση και δυσαρέστησαν τους μη Ελληνορθόδοξους.
Στη συνέχεια της ανυπόγραφης «ανάλυση», προβλέπεται και το «αιφνίδιο» ή «φυσικό» πρόβλημα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου Α’, όπως είχε προβλέψει και στο άρθρο του ο ανταποκριτής του CNN Bill Wunner, το οποίο άρθρο αμέσως αναμεταδόθηκε από την γνωστή τουρκική εφημερίδα Hürriyet. Βεβαίως όλοι παράβλεψαν διαδικασίες που έχουν θεσμοθετηθεί εδώ και 14 αιώνες. Δεν γνωρίζω εάν ήθελαν να τονίσουν την ικανότητα και δυναμικότητα που εκπέμπει, ο σημερινός προκαθήμενους της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας. Στη σκιά των μνημονίων και των σκανδάλων είναι ο μοναδικός που λευκαίνει την ψυχή των Ελλήνων ανά τον κόσμο. Ίσως αυτή η δραστηριότητα και το ενδιαφέρον προς το περιβάλλον ενοχλεί κάποιους κύκλους, εντός και εκτός της Ελληνικής επικράτειας.
Και τέλος επικαλούμενοι την «οικουμενικότητα» βάζουν στο παιχνίδι την νεοαπελευθερωμένη Εκκλησία της Ρωσίας. Με τον ίδιο τρόπο προσπάθησαν να δημιουργήσουν προβλήματα μεταξύ των δύο πνευματικών ιδρυμάτων πριν και μετά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας στην Παναγία του Σουμελά. Βέβαια είναι πιο δύσκολο να μελετήσουν τις αποφάσεις των Ιερών Συνόδων από το να παπαγαλίζουν. Τους παρακαλώ να μελετήσουν και να αντιληφθούν ότι το Πατριαρχείο θα παραμείνει Οικουμενικό όσο εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη και η παραμονή του είναι υπό Διεθνή Εγγύηση. Εάν τώρα οι εγγυητές έχουν αποφασίσει να θυσιάσουν το ίδρυμα όπως και τα 3.000.000 Χριστιανών της περιόδου 1913 – 1974 που ζούσαν στην σημερινή τουρκική επικράτεια είναι άλλο θέμα...
βκ
Ετικέτες Πολιτική-Ενημέρωση
Τουρκική οργή για μνημείο τής Γενοκτονίας τών Ασσυρίων...
Με τη Γενοκτονία τών Ασσυρίων το δίσκελο Οθωμανία-Τουρκία συμπληρώνει το καρέ τής φρίκης με το οποίο γέμισε με πτώματα το διάβα του. Ασσύριοι, Αρμένιοι, Πόντιοι, Έλληνες-Ελληνοκύπριοι. Όμως οι απόγονοι τών λαών που σφαγιάστηκαν από τούς κάθε εποχής τουρκομουσουλμάνους δεν ξεχνούν. Και κάθε τόσο τούς χαστουκίζουν παγκοσμίως.
Έτσι, αναμενόμενη ήταν η οργή τού τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών που αντιδρά ως δεχόμενο ηλεκτροσόκ (η υπερ-αντίδραση τής ενοχής…) όταν κάποιος κατηγορεί τη χώρα για γενοκτονία…
Αυτή τη φορά το πλήγμα ήρθε από τη μακρινή Αυστραλία, από ένα προάστιο τού Σίδνεϊ, οι αρχές τού οποίου… τόλμησαν να δυσαρεστήσουν την Άγκυρα κάνοντας τα αποκαλυπτήρια ενός μνημείου που ως θέμα έχει τη γενοκτονική σφαγή τών Ασσυρίων από τούς Τούρκους.
Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών αναμάσησε τα συνήθη, για διαστρέβλωση τής Ιστορίας και για κακές υπηρεσίες στην ανάπτυξη τών διμερών σχέσεων, από άτομα που "επιθυμούν να δηλητηριάσουν τις τέλειες σχέσεις Τουρκίας-Αυστραλίας"! Και χαρακτήρισε ως "απαράδεκτη εξέλιξη" την ύπαρξη τέτοιων απόψεων και μάλιστα σε ομοσπονδιακό αυστραλιανό επίπεδο. Και κάλεσε την τοπική και την ομοσπονδιακή πολιτική ηγεσία τής Αυστραλίας "να μην πέφτει θύμα ατόμων που επιθυμούν να σπείρουν το σπόρο τού μίσους και τής εχθρότητας".
Η Τουρκία, δυστυχώς, δεν διαθέτει ακόμη την πολιτική ωριμότητα να αντιμετωπίσει την αιμοβόρα Ιστορία της κατάματα και να τη συζητήσει σε κοινωνικό επίπεδο με πάσα ειλικρίνεια αλλάζοντας, ειλικρινώς, την πολιτική της προς το ανθρωπινότερο.
Πηγή: defencepoint.gr
Ετικέτες Πολιτική-Ενημέρωση
ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ
Κλίμα υπέρ της αποδοχής των προσφυγών κατά των περικοπών μισθών, συντάξεων και επιδομάτων
ΜΠΛΟΚΟ στο περιβόητο Μνημόνιο που επέβαλαν στη χώρα μας Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και Ευρωπαϊκή Ένωση αναμένεται να βάλει το Συμβούλιο της Επικρατείας, εγείροντας ζήτημα αντισυνταγματικότητας ορισμένων ρυθμίσεων και θα ζητεί την άμεση αναστολή τους. Προς αυτήν την κατεύθυνση συγκλίνουν όλες οι πληροφορίες, όσο και οι εκτιμήσεις, οι οποίες ενισχύονται και από την πρωτοφανή ταχύτητα με την οποία προσδιορίσθηκε η ημερομηνία συζήτησης (8 Οκτωβρίου) της προσφυγής που κατατέθηκε (μόλις στις 29 Ιουλίου) από φορείς και ιδιώτες.
Αντιμετωπίσθηκε μάλιστα κατʼ απόλυτη προτεραιότητα και σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες ο εισηγητής έχει ήδη ξεκινήσει τη σύνταξη της εισήγησής του, για να είναι έτοιμη τη μέρα της εκδίκασης.
Λαμβάνοντας υπόψη και το κλίμα που επικρατεί γενικότερα στις τάξεις των δικαστικών (έχουν πληγεί σε μεγάλο βαθμό από τα περιοριστικά μέτρα της κυβέρνησης) νομικοί κύκλοι αποκλείουν αναβολή της συζήτησης (σʼ αυτό συγκλίνουν πληροφορίες από δικαστές του ΣτΕ) και ότι η τελική απόφαση θα πρέπει να αναμένεται μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Νοεμβρίου.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έγκριτων συνταγματολόγων, το «μπλόκο» από το Συμβούλιο της Επικρατείας θα αφορά τις περικοπές μισθών και συντάξεων του Δημοσίου και θα αποτελέσει αναμφίβολα ένα «ηχηρό ράπισμα» για την κυβέρνηση που θα υποχρεωθεί να πάρει πίσω τα συγκεκριμένα μέτρα. Οι ίδιοι συνταγματολόγοι θεωρούν ότι στην απόφαση του ΣτΕ δεν πρόκειται να αντιδράσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς οι αμοιβές και οι συντάξεις προστατεύονται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Είναι προφανές ότι μια τέτοια εξέλιξη θα δημιουργήσει νέα δεδομένα και θα υποχρεώσει την κυβέρνηση αφενός να προχωρήσει σε νέα διαπραγμάτευση με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και αφετέρου να αναζητήσει άλλους τρόπους περιστολής των κρατικών δαπανών. Στην ουσία θα ανατραπεί ολόκληρο το σχέδιο πάνω στο οποίο στηρίχθηκε η προσπάθεια για τη δημοσιονομική προσαρμογή.
ΠΑΡΟΝ.gr
Ετικέτες Πολιτική-Ενημέρωση
Οι μετανάστες και οι Κούρδοι πολιτικοί πρόσφυγες
Οι μετανάστες και οι Κούρδοι πολιτικοί πρόσφυγες
του Ναζίμ Γιαμάτς
Για την κατανόηση του μεταναστευτικού προβλήματος χρειάζεται να κάνουμε μια μικρή ανάλυση. Στο πρώτο επίπεδο, χωρίς να κάνουμε ιστορικές αναφορές, θα μας βοηθήσει ένας διαχωρισμός: οικονομικοί μετανάστες και πολικοί πρόσφυγες.
Οι άνθρωποι από χώρες με χαμηλά εισοδήματα μετακινούνται σε πλουσιότερες χώρες, με σκοπό να μεγιστοποιήσουν τα εισοδήματά τους. Όσο μικραίνει η διαφορά αυτή, μειώνεται και η ζήτηση για μετανάστευση. Αυτό με τη σειρά του πιέζει προς τα κάτω τα εισοδήματα στις αναπτυγμένες χώρες. Οι συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες, που ενοχλούνται από προσφορά φτηνών εργατικών χεριών, ανησυχούν και αντιδρούν. Πολιτικοί καιροσκόποι σε αυτό το σημείο επενδύουν σε ξενοφοβία και ρατσισμό.
Το μεταναστευτικό ρεύμα προς την Ελλάδα δεν προέρχεται μόνο από τον τρίτο κόσμο. Λόγω έλλειψης στοιχείων δεν μπορούμε να αναφερθούμε σε χώρες και αριθμούς. Πάντως με μια πρώτη προσέγγιση μπορούμε να αναφερθούμε σε δύο κατηγορίες. Στην πρώτη κατηγορία μπορούμε να βάλουμε τους οικονομικούς μετανάστες από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι πρώτες χώρες σε αυτή την κατηγορία είναι η Βουλγαρία, η Ρουμανία και η Πολωνία. Στη δεύτερη κατηγορία μιλάμε πια για Ευρωπαϊκές, Ασιατικές και Αφρικανικές χώρες.
Η γεωγραφική θέση της Ελλάδας περιορίζει σε μεγάλο βαθμό όλους τους μετανάστες να μετακινηθούν στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες με υψηλότερα εισοδήματα. Δημιουργείται το φαινόμενο «χωνιού». Εάν υπολογίσει κανείς την οικονομική κρίση, ανεργία, ελλείψεις υποδομών και το υψηλό ποσοστό μεταναστών, τότε μπορούμε να μιλάμε για ένα σοβαρό πρόβλημα για το Ελληνικό κράτος, την κοινωνία και τους μετανάστες.
Μετανάστες στο πρόσφατο παρελθόν βοήθησαν σημαντικά την ελληνική οικονομία. Ο αγροτικός και κατασκευαστικός τομέας ωφελήθηκαν σημαντικά.
Οι ελλείψεις στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης και υγείας έκαναν τις μετανάστριες γυναίκες σανίδα σωτηρίας για την τρίτη ηλικία και για τις εργαζόμενες μητέρες. Το κράτος εδώ έκανε τα στραβά μάτια. Με αυτό τον τρόπο συμπλήρωσε τα κενά του στους παραπάνω τομείς.
Μερικοί μιλούν για βασικό μισθό και αυστηρή εφαρμογή του. Αυτό σε ένα βαθμό και σε τοπικό επίπεδο μπορεί να εφαρμοστεί. Όμως όλη η Ευρώπη και η Ελλάδα χρειάζονται πιο φτηνά εργατικά χέρια. Είναι αλήθεια ότι η εργασία των μεταναστών χρησιμοποιείται ως μοχλός πίεσης στους μισθούς.
Στην περίπτωση της Ικαρίας, μερικοί με διάφορες απειλές και με τη βία εφάρμοσαν βασικό μισθό. Εμπόδισαν τους μετανάστες να εργαστούν με χαμηλότερο μεροκάματο. Αυτό ελαχιστοποίησε τους μετανάστες στο νησί. Ο μετανάστης για την επιβίωση τη δική του και της οικογένειάς του είναι διαθέσιμος να εργαστεί και με τα λιγότερα χρήματα. Εάν γενικευτεί το παράδειγμα της Ικαρίας, τότε οι λιγότερο ανταγωνιστικοί μετανάστες θα έχουν ως μοναδική επιλογή να πάνε να ζήσουν στη θάλασσα με τα ψάρια…
Με τη σωστή κατανομή των μεταναστών στην Ελληνική επικράτεια το πρόβλημα μπορεί να αμβλυνθεί και θα υπάρχουν συγκεκριμένα οφέλη.
Έχουμε ακούσει από αρκετούς γνωστούς να λένε «δε μαζεύω τις ελιές μου, μου ζητάνε μεροκάματο 50 ευρώ». Το ίδιο ισχύει και για την οικοδομή και τις ανακαινίσεις παλιών κατοικιών στην επαρχία. Σήμερα με το μισθό του οικοδόμου και το ΙΚΑ προσεγγίζουμε τα 90 ευρώ. Με μια οργανωμένη κατανομή, ο μετανάστης είναι διαθέσιμος και υποχρεωμένος να εργαστεί με λιγότερα χρήματα.
Σαφώς η Ελλάδα, ως μικρή χώρα, έχει περιορισμένες δυνατότητες. Το μεταναστευτικό είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα. Χρειάζονται ολοκληρωμένες πολιτικές και προγράμματα στο επίπεδο του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πολιτικοί Πρόσφυγες
Οι πολιτικοί πρόσφυγες διαφέρουν ριζικά από τους οικονομικούς μετανάστες. Αντίθετα με τους οικονομικούς μετανάστες δεν έχουν δρόμο επιστροφής. Σήμερα ένας οικονομικός μετανάστης μπορεί να επιστρέψει στη χώρα του και μπορεί να ζήσει εκεί με χαμηλότερο εισόδημα. Η επιστροφή του πολιτικού πρόσφυγα είναι δυνατή μόνο όταν εξαλειφθεί το σοβαρό πολιτικό πρόβλημα στη χώρα του.
Η Συνθήκη της Γενεύης έχει προσδιορίσει τον ορισμό του πολιτικού πρόσφυγα. Μιλάει για πολιτικούς, θρησκευτικούς και διωγμούς φυλετικούς
Σήμερα στο Ιράν οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι καθημερινό φαινόμενο. 10 εκατομμύρια Κούρδοι στερούνται εθνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων. Οι εκτελέσεις των διαφωνούντων για παραδειγματικούς λόγους γίνονται στις πλατείες με γερανούς.
Στην περίπτωση της Συρίας ένα ολοκληρωτικό καθεστώς, εδώ και δεκαετίες, με ποσοστό 99% εκλέγει πρόεδρο δημοκρατίας τον Άσαντ, πατέρα χθες και σήμερα διάδοχο Άσαντ. Τρία εκατομμύρια Κούρδοι στερούνται ακόμα και των πολιτιστικών τους δικαιωμάτων. Ας μας πουν οι αρμόδιες αρχές σε πόσα άτομα έχουν δώσει πολιτικό άσυλο από αυτές τις συγκεκριμένες χώρες.
Εγώ κατάγομαι από το Κουρδιστάν. Από τα μαθητικά μου χρόνια είδα τις μεγάλες αδικίες στη χώρα μου. Χωρίς να γνωρίζω την τουρκική γλώσσα πήγα υποχρεωτικά στο τουρκικό δημοτικό σχολείο. Κάθε μέρα έπρεπε να κάνουμε μια ρατσιστική προσευχή: « Είμαι Τούρκος, είμαι σωστός». Απαγορευόταν η μητρική μας γλώσσα. Στο λύκειο ήρθα σε επαφή με το κουρδικό πολιτικό πατριωτικό κίνημα. Συμμετείχα σε πολιτικές δραστηριότητες. Άρχισαν οι διώξεις και τα βασανιστήρια εις βάρος μου, όπως σε όλους τους άλλους αγωνιστές της δημοκρατίας και ελευθερίας. Το 1980, όταν έγινε στρατιωτικό πραξικόπημα στην Τουρκία, η κατάσταση στο Κουρδιστάν έγινε ακόμα πιο δύσκολη. Στρατιώτες φύλακες, συστηματικά βασανιστήρια, εξαφανίσεις των αγωνιστών. Τελειωμό δεν είχαν.
Μερικά χρόνια μετά δεν μπορούσα να κρυφτώ και να αγωνιστώ. Μαζί με άλλον συμπατριώτη και αγωνιστή από το ίδιο πολιτικό κόμμα περάσαμε στην Ελλάδα. Δεν ήρθαμε για οικονομικούς λόγους. Ο πατέρας μου είχε τρία σπίτια στην πόλη Ντιαρμπακίρ. Είχαμε σπίτι και χωράφια στο χωριό μας. Εργαζόμουν σε μια καλή δουλειά. Η φυγή μου από την πατρίδα ήταν υποχρεωτική. Κινδύνευε η ζωή μου.
Το 1984, μετά την αίτηση πολιτικού ασύλου, μας φέρανε στο στρατόπεδο προσφύγων στο Λαύριο. Πέρασα από διάφορες κρατικές υπηρεσίες. Με λεπτομερείς ερωτήσεις προσπαθούσαν να κρίνουν αν ήμασταν πολιτικοί πρόσφυγες ή όχι. Δεν μπορώ να ξεχάσω τις γνώσεις των αξιωματικών για τα πολιτικά κόμματα του Κουρδιστάν.
Μετά το 1980 και έως το 1991 πάνω από 30 χιλιάδες άτομα από την Τουρκία και το Κουρδιστάν πέρασαν από το Λαύριο. Παρ' όλες τις παραλείψεις εφαρμοζόταν σε γενικές γραμμές μια σωστή πολιτική για το πολιτικό άσυλο. Σήμερα έχουν μείνει λιγότερα από 100 άτομα από αυτούς τους πολιτικούς πρόσφυγες. Όποιος έπαιρνε πολιτικό άσυλο είχε το δικαίωμα να πάρει και το ταξιδιωτικό έγγραφο. Με αυτό το έγγραφο οι πρόσφυγες πήγαν σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες και έμειναν εκεί. Από το 1991 με τον καινούριο νόμο άλλαξαν όλα. Η κατάσταση των πολιτικών προσφύγων χειροτέρευσε δραματικά. Αυτή η πολιτική, το μόνο που κατάφερε ήταν να συσσωρεύσει περισσότερους πρόσφυγες στην Ελλάδα.
Σήμερα ένας πολιτικός πρόσφυγας με απίστευτη ταλαιπωρία, αφού καταθέσει αίτηση στις αρμόδιες αρχές, του δίνεται ένα δελτίο για 6 μήνες και αυτό επαναλαμβάνεται μέχρι να πάρει αρνητική απάντηση.
Εκατοντάδες χιλιάδες οικονομικοί μετανάστες, προκειμένου να εξασφαλίσουν μια μόνιμη παραμονή στην Ελλάδα, ζητάνε πολιτικό άσυλο. Αυτό σημαίνει ότι καταρρέει όλο το σύστημα κάτω από το φόρτο εργασίας.
Το χρονικό διάστημα διαμονής σημαίνει για έναν πολιτικό πρόσφυγα ότι δεν μπορεί να εργαστεί. Δεν μπορεί να πάρει άδεια εργασίας και παραμονής. Να εργαστεί νόμιμα δεν μπορεί. Να φύγει για κάποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα δεν μπορεί. Το μόνο σίγουρο που τον περιμένει είναι ότι κατά 99% θα πάρει αρνητική απάντηση στο αίτημά του. Η επόμενη μέρα σημαίνει ανά πάσα στιγμή απέλαση. Το χειρότερο αστείο που μπορείς να κανείς σε έναν πολιτικό πρόσφυγα είναι αν στο δρόμο ξαφνικά ακουμπήσεις στον ώμο του.
Είναι γνωστό ότι ο αριθμός των αγνοούμενων στην Τουρκία φτάνει τις 17.000. Ξέρει κανείς, άραγε, πόσοι πολιτικοί πρόσφυγες από τα σύνορα της Ελλάδας απελάθηκαν παράνομα στην Τουρκία;
Πολιτική ιθαγένειας
Ας ξεκινήσουμε από το παράβολο. Πρώτη φορά η υπουργός Εσωτερικών, κυρία Β. Παπανδρέου, με « σοσιαλιστική πολιτική» εφάρμοσε το παράβολο των 1.500 Ευρώ. Το τελευταίο νομοσχέδιο το μειώνει στα 1.000 Ευρώ. Αυτό είναι παράβολο ντροπής. Όταν φυτεύεις ένα δέντρο, στο δέντρο αυτό βάζεις ένα στήριγμα.
Η διαδικασία ασύλου, μέχρι σήμερα, λειτουργούσε με τα φακελάκια. Η ταρίφα για να πάρει κάποιος την ιθαγένεια είναι πέντε χιλιάδες ευρώ. Αλλιώς δεν περνάει από την επιτροπή. Η διαδικασία είναι εξευτελιστική για τους μουσουλμάνους. Για να πάρει άσυλο άτυπα απαιτείται βάπτιση.
Το νομοσχέδιο για χορήγηση ιθαγένειας στα παιδιά των αλλοδαπών που τελειώνουν το δημοτικό, προϋποθέτει να έχουν άδεια παραμονής και εργασίας και οι δύο γονείς. Απαιτείται παράλληλα και φορολογική δήλωση. Αυτόματα δημιουργούνται τα παιδιά δεύτερης κατηγορίας. Άραγε, ποιος γονιός δεν θέλει να έχει άδεια και μόνιμη εργασία; Η κυβέρνηση υπαναχώρησε από τις αρχικές της θέσεις.
Το νομοσχέδιο δεν δίνει μια σύγχρονη, τολμηρή, δημοκρατική και ευρωπαϊκή λύση στο πρόβλημα της ιθαγένειας.
Nazim Giamas
11-3-2010
Ετικέτες Πολιτική-Ενημέρωση
Μίκης Θεοδωράκης: Ε Ι Ν Α Ι Ν Τ Ρ Ο Π Η!
Μίκης Θεοδωράκης:
Submitted by antibaro on Wed, 17/02/2010 - 22:34
Μίκης Θεοδωράκης
Ε Ι Ν Α Ι Ν Τ Ρ Ο Π Η!
Διαβάζω στον Τύπο ότι σε λίγο θα εγκατασταθεί ένα «Διευθυντήριο» στη χώρα μας, που ουσιαστικά θα μας κυβερνά με δικτατορικό τρόπο. Τα μέλη του θα παίρνουν μόνα τους όλες τις καίριες αποφάσεις, οι οποίες θα έχουν το χαρακτήρα τελεσιγράφων, που θα πρέπει η χώρα μας να εφαρμόζει χωρίς δικαίωμα γνώμης.
Τα σκληρά οικονομικά μέτρα που πρόκειται να λάβουν, θα βυθίσουν τις κοινωνικές τάξεις -τη μια μετά την άλλη- σε απόγνωση, που τελικά θα γενικευθεί και θα μας οδηγήσει σε δραματικές κοινωνικές συνθήκες και καταστάσεις.
Το χειρότερο είναι ότι δεν πρόκειται τίποτα να διορθωθεί. Γιατί οι αιτίες του ΚΑΚΟΥ δεν βρίσκονται στους αριθμούς αλλά στους ανθρώπους. Που οι πάντες εν γνώσει τους οδήγησαν τη χώρα εκεί που την οδήγησαν, ο καθένας για τους δικούς του λόγους και όλοι μαζί.. Κι εμείς που τους ψηφίζουμε, παρακολουθούμε την κατάσταση πληγωμένοι γιατί μας ξεγέλασαν ΟΛΟΙ ΟΛΟΥΣ, καταχράστηκαν την εμπιστοσύνη ΟΛΟΙ ΟΛΩΝ και χάσαμε τον εαυτό μας και την πατρίδα μας.
Δεν αγαπάμε τον εαυτό μας, δεν αγαπάμε τη χώρα μας και γι’ αυτό τίποτα δεν μας σώζει.
Έτσι εκεί που φτάσαμε, τουλάχιστον ας μην ευτελιζόμαστε μπροστά στους ξένους..
Είναι ντροπή ένας λαός με πληθυσμό 10 εκατομμυρίων να μην έχει 10 ικανούς ανθρώπους και να χρειάζεται τη βοήθεια των ξένων...
Αθήνα, 17.2.2010 - Μίκης Θεοδωράκης
Ετικέτες Πολιτική-Ενημέρωση
Μήνυμα Παπανδρέου στον τουρκικό λαό
Μήνυμα προς τον τουρκικό λαό απηύθυνε ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου τόσο κατά την παρέμβασή του στη συνεδρίαση της Διαβαλκανικής Διάσκεψης, όσο και κατά συνάντηση που είχε στο Φανάρι με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο.
9/10/2009
Μήνυμα προς τον τουρκικό λαό απηύθυνε ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου τόσο κατά την παρέμβασή του στη συνεδρίαση της Διαβαλκανικής Διάσκεψης, όσο και κατά συνάντηση που είχε στο Φανάρι με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο.
Ο πρωθυπουργός τάχθηκε υπέρ της συνέχισης της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας και κάλεσε τους τους ευρωπαίους εταίρους να επαναβεβαιώσουν την υποστήριξή τους στην ευρωπαϊκή προοπτική της γείτονος, γιατί, όπως τόνισε, χρειάζεται νέα δυναμική.
Ωστόσο, υπογράμμισε και τις υποχρεώσεις της Άγκυρας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη-μέλη της.
Όπως ανέφερε, η Τουρκία πρέπει να επιδείξει βούληση για να προχωρήσει περαιτέρω στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και να εκπληρώσει τις αναγκαίες υποχρεώσεις της προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και όλα τα κράτη-μέλη της.
Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε και στο ζήτημα της ΠΓΔΜ, με την οποία, όπως ανέφερε, η Ελλάδα μοιράζεται κοινά συμφέροντα. Θέλουμε, πρόσθεσε ο κ. Παπανδρέου, να δούμε την περιοχή μας να προοδεύει σταθερής και ασφαλής.
Αναφερόμενος, ειδικότερα, στο ζήτημα της ονομασίας της γειτονικής χώρας, ο πρωθυπουργός σημείωσε ότι υπάρχει ένα ανεπίλυτο μεταξύ μας ζήτημα το οποίο θέλουμε να λύσουμε. Αυτή, πρόσθεσε, είναι η ειλικρινής μας πρόθεση και προσπαθούμε να διερευνήσουμε πιθανούς τρόπους επίλυσης.
Η θέση της Ελλάδας στο ζήτημα αυτό, τόνισε, είναι ξεκάθαρη και γνωστή,και αυτός, όπως τόνισε ο κ. Παπανδρέου, είναι ο σωστός δρόμος.
Τέλος, επανέφερε την πρότασή του για την υιοθέτηση ενός «οδικού χάρτη» για την ένταξη όλων των δυτικών Βαλκανίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2014, με τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την έναρξη του πρώτου παγκοσμίου πολέμου.
Ο πρωθυπουργός επισκέπτεται την Κωνσταντινούπολη με την ιδιότητά του υπουργού Εξωτερικών, για τη Διαβαλκανική Διάσκεψη που διεξάγεται στην Τουρκία, ενώ το απόγευμα αναμένεται να έχει συνάντηση με τον Τούρκο ομόλογό του, Ταγίπ Ερντογάν.
Κατά τη συνάντηση του στο Φανάρι με τον Οικουμενικό Πατριάρχη, ο κ. Παπανδρέου αναφέρθηκε στα προβλήματα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και τόνισε ότι με ειλικρίνεια και καθαρότητα θα συμβάλλει στη λύση των ζητημάτων αυτών κάτι το οποίο γνωρίζει όπως είπε ο τουρκικός λαός.
Ο κ. Παπανδρέου σημείωσε επίσης πως οι προσπάθειες για προσέγγιση σε ζητήματα όπως το Κυπριακό, οι διμερείς σχέσεις, ο απόλυτος σεβασμός των συνόρων και της εδαφικής ακεραιότητας αλλά και ο σεβασμός των θρησκευτικών ελευθεριών, του Πατριαρχείου και της Χάλκης θα συνεκτιμηθούν στο πλαίσιο των υποχρεώσεων της Τουρκίας στην πορεία της προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Διευκρίνισε πάντως, ότι στις προθέσεις του δεν είναι να εκμεταλλευτεί τα προβλήματα, αλλά να αναδειχθούν και να λυθούν.
Ο πρωθυπουργός εξέφρασε τη χαρά του που βρέθηκε στο Πατριαρχείο το οποίο όπως τόνισε μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση των διμερών σχέσεων Ελλάδας - Τουρκίας ενώ αναφέρθηκε και στην προσωπική του φιλία με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο ο οποίος όπως τόνισε, "με τη σοφία και τη δράση του ανέδειξε την Ορθοδοξία ανά τον κόσμο και είναι πρωτοπόρος ανοίγοντας νέα θέματα, όπως το περιβάλλον και η oικολογία".
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης από την πλευρά του, καλωσόρισε τον κ. Παπανδρέου χαιρετίζοντας την επιλογή και την ψήφο εμπιστοσύνης που έδωσε ο ελληνικός λαός στο πρόσωπό του.
Μηνυμάτων συνέχεια...
«Θέλουμε μια ευρωπαϊκή λύση για μια ενιαία, επανενωμένη Κύπρο. Πρέπει να απελευθερώσουμε την Κύπρο από εξαρτήσεις από τις μητέρες πατρίδες, από στρατεύματα κατοχής, από διαιρέσεις και τείχη».
Με αυτές τις δηλώσεις στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, ο Γιώργος Παπανδρέου, εξέφρασε τις πάγιες θέσεις του για την επίλυση του κυπριακού προβλήματος.
Ο κ. Παπανδρέου αναφέρθηκε και στη σχέση φιλίας που είχε αναπτύξει με τον αείμνηστο Ισμαήλ Τζεμ, την περίοδο των καταστροφικών σεισμών σε Τουρκία και Ελλάδα, πριν από δέκα χρόνια. Μάλιστα μετά την επίσκεψή του στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και τη δήλωση στα μέσα ενημέρωσης, επισκέφθηκε τον τάφο του Ισμαήλ Τζεμ, όπου απέθεσε λίγα λουλούδια.
Ethnos. Online
Ετικέτες Πολιτική-Ενημέρωση
Τι γύρευε ο Ταγίπ Ερντογάν στον Αϊ-Γιώργη
Τι γύρευε ο Ταγίπ Ερντογάν στον Αϊ-Γιώργη τον Κουδουνά
ΜΑΡΙΑ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ | Αθήνα - Κυριακή 23 Αυγούστου 2009
ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ της δεκαετίας του ΄50 η ευφορία και η ευημερία διακατείχαν τους δεκάδες χιλιάδες ομογενείς της Κωνσταντινούπολης. Η επίσκεψη του βασιλιά της Ελλάδος Παύλου και του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή στην Τουρκία έδειχνε ότι άρχιζε μια νέα εποχή. Μια εποχή που
στο χάραμά της φαινόταν λαμπρή, αφού ο καταγόμενος από το Αϊδίνι πρωθυπουργός της Τουρκίας Αντνάν Μεντερές επισκέπτεται για λίγα λεπτά της ώρας την έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Φανάρι και συναντάται με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα. Επειτα από μερικά χρόνια ήρθαν τα «Σεπτεμβριανά» του 1955, οι καταστροφές, οι λεηλασίες και το κλίμα φόβου. Ο Μεντερές
συλλαμβάνεται, φυλακίζεται στο Ιμραλί και εκτελείται το 1961. Σαράντα οκτώ χρόνια μετά ο ισλαμιστής Ταγίπ Ερντογάν, πρωθυπουργός της Τουρκίας, συναντήθηκε με τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο. Για όσους γνωρίζουν τα δεδομένα, δεν επρόκειτο για την πρώτη συνάντηση των δύο ανδρών καθώς πολλές φορές κατά το παρελθόν συναντήθηκαν και συνομίλησαν.
O κ.κ. Βαρθολομαίος και κ. Ερντογάν γνωρίζονται αρκετά καλά. Ο πρώην δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης είχε την ευκαιρία να γνωρίσει τον Πατριάρχη σε δεξιώσεις και δείπνα και να δεχθεί τις επισκέψεις του όταν ανήλθε στον πρωθυπουργικό θώκο και εγκαταστάθηκε στην Αγκυρα.
Η συνάντηση όμως των ηγετών της Ορθοδοξίας και της Τουρκίας την περασμένη εβδομάδα στην Πρίγκηπο είχε συμβολισμούς, μηνύματα και πολλαπλούς αποδέκτες. Το τελευταίο χρονικό διάστημα ο Ταγίπ Ερντογάν δείχνει αποφασισμένος να επιλύσει όλα τα προβλήματα που σκιάζουν το παρελθόν της Τουρκίας. Αναφέρεται στις μειονότητες και στις εναντίον τους διώξεις, συζητεί για τους Κούρδους, συμμετέχει στις κατασκευές αγωγών αμερικανικών συμφερόντων, πραγματοποιεί ανοίγματα διά της ενέργειας με τον ρώσο πρωθυπουργό Βλαντίμιρ Πούτιν, ενισχύει οικονομικά και πολιτικά ακόμη περισσότερο τους δεσμούς του με τις χώρες της Μέσης Ανατολής και συναντά στην Πρίγκηπο τον Οικουμενικό Πατριάρχη, τον Πατριάρχη των Αρμενίων και τον θρησκευτικό ηγέτη των Εβραίων της Πόλης, τους εκπροσώπους τριών θρησκευτικών μειονοτήτων στην Τουρκία που επί πολλούς αιώνες έζησαν διά πυρός και σιδήρου.
▅ Το Ορφανοτροφείο και το Ευρωδικαστήριο
«Σήμερα, 15 Αυγούστου 2009, επισκεφθήκαμε το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου μαζί με τους φίλους μου υπουργούς και βουλευτές, τον δήμαρχο,τον νομάρχη,τον διευθυντή Ασφαλείας και τους επάρχους μου. Μια θαυμάσια θέα και μια ευχάριστη συζήτηση. Με χαιρετισμούς και την αγάπη μου.Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, πρωθυπουργός». Οι φράσειςαυτές γράφτηκαν στο βιβλίο των επισκεπτών μετά την ολοκλήρωση της συνάντησης που πραγματοποιήθηκε στο Ορφανοτροφείο της Πριγκήπου. Η θέα όμως του Ορφανοτροφείου και του Αγίου Γεωργίου κοστίζει πολλά στον κ. Ερντογάν και στο ευρωπαϊκό προφίλ που προσπαθεί να καλλιεργήσει για τη χώρα του.
Πρόκειται για δύο ιδρύματα που μεταξύ άλλων έχουν βρεθεί στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των ευρωπαίων αξιωματούχων, αφού ο μεν Αγιος Γεώργιος ο Κουδουνάς έχει χαρακτηριστεί από τις τουρκικές αρχές «μαζμπούτ», δηλαδή «κατειλημμένο», για το δε Ορφανοτροφείο εις βάρος της Τουρκίας υπάρχει καταδικαστική απόφαση του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων βάσει της οποίας είτε θα επιστρέψει το ακίνητο είτε θα πρέπει να αποζημιώσει το Πατριαρχείο. Ενώπιον του δικαστηρίου οι δύο πλευρές έχουν καταθέσει τις προτάσεις τους και αναμένεται η τελική απόφασή του.
Η επίσκεψη του ιδιαίτερα αγαπητού στις λαϊκές τάξεις της Τουρκίας κ. Ερντογάν κατά τη διάρκεια της μεγάλης γιορτής για την Ορθοδοξία, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ικανοποίησε τους χριστιανούς αφού απέδωσε μεγάλη τιμή στη μητέρα του Χριστού. Και για τους μουσουλμάνους η τιμή αυτή είναι αποδεκτή αφού η Παναγία αναφέρεται στο Κοράνι. Ο Αγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος, σεβαστός σε όλες τις μουσουλμανικές χώρες, στη γείτονα λατρεύεται ιδιαίτερα. Χιλιάδες Τούρκοι κάθε χρόνο σπεύδουν στην Πρίγκηπο για να προσκυνήσουν και να κάνουν ένα τάμα στον Αγιο Γεώργιο τον Κουδουνά και, όταν η ημερομηνία της γιορτής του αλλάζει, αφού είναι κινητή, δεν είναι λίγοι εκείνοι που απογοητεύονται επειδή χάνουν το μεγάλο πανηγύρι.
▅ Οι υπουργοί και οι συμβολισμοί
Και η επιλογή όμως των προσώπων που συνόδευαν τον τούρκο πρωθυπουργό στο ταξίδι του στην Πρίγκηπο μόνο τυχαία δεν ήταν. Ανάμεσά τους ξεχώριζαν ο υπουργός Επικρατείας, υπεύθυνος για τις διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκή Ενωση, ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, ο οποίος έχει εκφράσει θετικές απόψεις για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, η υπουργός Παιδείας, η οποία κρατάει αποστάσεις από τις θέσεις του συναδέλφου της, και ο γενικός διευθυντής της Διεύθυνσης Βακουφίων, που στην κατοχή της έχει πολλά από τα ιδρύματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της ορθόδοξης μειονότητας.
Η κίνηση του κ. Ερντογάν εντυπωσίασε πολλούς εντός και εκτός Τουρκίας. Χρειάστηκαν πενήντα και πλέον έτη για να προχωρήσει σε μια τόσο μεγάλη και δημόσια κίνηση έναντι του Οικουμενικού Πατριαρχείου ένας τούρκος πρωθυπουργός. Και αυτό διότι, όπως λένε συνεργάτες του κ.κ. Βαρθολομαίου, χρειάζεται θάρρος να αντιμετωπίσεις τις γενεές των Τούρκων που γαλουχήθηκαν με εχθρικά αισθήματα έναντι του Οικουμενικού Πατριαρχείου και ενισχύονται με τις κατά καιρούς ενέργειες των Γκρίζων Λύκων. Ο δημοφιλής κ. Ερντογάν δεν δείχνει να αντιμετωπίζει τέτοια προβλήματα αφού φαίνεται ότι ο κατ΄ αρχήν στόχος του είναι η ανατροπή της εικόνας που έχει δημιουργηθεί για την Τουρκία στην κοινή γνώμη της Ευρώπης, στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στα στελέχη της ΕΕ που τους επόμενους μήνες θα αποφανθούν εκ νέου για την πρόοδο της γείτονος και την ευρωπαϊκή προοπτική της.
Αισιόδοξος αλλά προσεκτικός ο κ.κ. Βαρθολομαίος
«ΕΛΠΙΖΩ η παρουσία μου να βοηθήσει και να λυθούν τα προβλήματα» είπε ο τούρκος πρωθυπουργός. Και ο Οικουμενικός Πατριάρχης, σύμφωνα με πληροφορίες, του έθεσε το ζήτημα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, για το οποίο η Αγκυρα έχει δεχθεί πολλές συστάσεις από ευρωπαίους και αμερικανούς πολιτικούς. Μόλις όμως πριν από έναν μήνα, όταν ρωτήθηκε ο τούρκος πρωθυπουργός από δημοσιογράφο, δήλωσε: «Δεν έχω δεχθεί κανένα αίτημα ή πρόταση. Θα το αξιολογήσουμε όταν τεθεί».
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ελπίζει στην ανατροπή του κλίματος. «Είναι μια μεγάλη ημέρα για την ομογένεια και τα ιδρύματά της. Μας έδωσε πολλές ελπίδες. Είμαστε αισιόδοξοι» τόνισε χαρακτηριστικά.
Ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης επί χρόνια ζει με το όνειρο να δει τη Θεολογική Σχολή από την οποία αποφοίτησε και ο ίδιος να επαναλειτουργεί. Πολλές φορές απέσπασε υποσχέσεις και σε ορισμένες περιπτώσεις πίστεψε ότι έφθασε η μεγάλη ημέρα. Ως σήμερα όμως το όνειρό του δεν έχει πραγματοποιηθεί. Η επίσκεψη του κ. Ερντογάν στην Πρίγκηπο φαίνεται ότι αναπτερώνει εκ νέου την πεποίθησή του.
Ζητήματα όπως η υπηκοότητα του εκάστοτε Οικουμενικού Πατριάρχη φαίνεται ότι βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των προτεραιοτήτων των συνεργατών του που γεννήθηκαν και ζουν στις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά φαντάζουν πολύ μακρινά. Οπως πολύ μακρινή φάνταζε πριν από έναν χρόνο και μια τέτοιου είδους συνάντηση, όπως αυτή της Πριγκήπου. Μόνο που, όπως λένε οι σκεπτικιστές του Φαναρίου, οι πράξεις κοστίζουν, τα λόγια τα παίρνει ο αέρας...
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης είναι ενθουσιασμένος αλλά και προσεκτικός, λένε οι συνεργάτες του. Και φαίνεται ότι στις σχέσεις του με την τουρκική ηγεσία θα πραγματοποιηθούν και άλλα βήματα προσέγγισης.
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artId=284602&dt=23/08/2009
Ετικέτες Πολιτική-Ενημέρωση
Κίνδυνος ανάφλεξης στο Βόρειο Ιράκ
Αραβες και Κούρδοι με το χέρι στη σκανδάλη για τον έλεγχο των κοιτασμάτων πετρελαίου
Του ΡΑΤRΙCΚ CΟCΚΒURΝ |
Αθήνα - Κυριακή 16 Αυγούστου 2009
ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ αμφισβητούμενη λωρίδα γης περίπου 500 χιλιομέτρων στο Βόρειο Ιράκ, στην οποία άραβες και κούρδοι στρατιώτες έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι και η οποία απειλεί να καταστήσει την περιοχή πεδίο μάχης. Καθώς ο κόσμος έχει εστιάσει στην αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από το Ιράκ και στον εντεινόμενο πόλεμο στο Αφγανιστάν, οι Αραβες και οι Κούρδοι στο Ιράκ έρχονται όλο και
πιο κοντά σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο για τον έλεγχο των πλούσιων σε πετρέλαιο περιοχών που εκτείνονται από τα σύνορα με τη Συρία ως το Ιράν. Ο κίνδυνος της ένοπλης σύγκρουσης είναι μεγάλος καθώς η αμφισβητούμενη ζώνη είναι ένα μωσαϊκό από καλά οπλισμένες κοινότητες οι οποίες υποστηρίζονται από τακτικές δυνάμεις. Κούρδοι και άραβες στρατιώτες παρακολουθούν στενά ο ένας τις κινήσεις του άλλου από φόβο μήπως ο αντίπαλος επιχειρήσει να εδραιώσει την κυριαρχία του στην περιοχή. Προκειμένου να αποφευχθεί
το ξέσπασμα μιας ένοπλης σύγκρουσης μεταξύ των δύο ισχυρών κοινοτήτων, ο ιρακινός πρωθυπουργός Νούρι αλ Μαλίκι ταξίδεψε προσφάτως στο Κουρδιστάν για να συνομιλήσει με κούρδους ηγέτες, τον (κούρδο) πρόεδρο του Ιράκ Τζαλάλ Ταλαμπανί και τον πρόεδρο της αυτόνομης Κουρδικής Περιφερειακής Κυβέρνησης (ΚRG) Μασούντ Μπαρζανί. Πριν από αυτό κ. Μαλίκι και ο κ. Μπαρζανί δεν είχαν συναντηθεί για έναν ολόκληρο χρόνο, κατά τη διάρκεια του οποίου είχαν ανταλλάξει μόνο μερικούς λεκτικούς διαπληκτισμούς.
Η 26η Ταξιαρχία της 7ης Μεραρχίας του ιρακινού στρατού, που αποτελείται από Αραβες, προσφάτως επιχείρησε να μετακινηθεί από την επαρχία Ντιγιάλα, βορειοανατολικά της Βαγδάτης, προς τη σουνιτική πόλη της Μοσούλης μέσω της κουρδικής περιοχής Μαχμούρ. Φοβούμενοι ότι αυτό αποτελούσε μια προσπάθεια της Βαγδάτης να καταλάβει την περιοχή, κούρδοι πολίτες έκλεισαν τον δρόμο. «Οι δυνάμεις μας είχαν πάρει θέσεις μάχης και αν ο ιρακινός στρατός προχωρούσε, είχαν εντολές να ανοίξουν πυρ εναντίον του» είπε ο Κάσρο Γκόραν , στέλεχος του κυβερνώντος Κουρδικού Δημοκρατικού Κόμματος (ΚDΡ). Η κουρδική μονάδα που είχε λάβει διαταγές να ανοίξει πυρ ανήκε επίσης στον ιρακινό στρατό. Η αμερικανική παρέμβαση στη Βαγδάτη και οι αραβοκουρδικές διαπραγματεύσεις τελικά αποσόβησαν τη σύγκρουση και η 26η Ταξιαρχία αποχώρησε. Αλλά σύμφωνα με τον Μοχάμεντ Ιχσάν, υπουργό Εξωκοινοτικών Υποθέσεων της Κουρδικής Περιφερειακής Κυβέρνησης, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τις αμφισβητούμενες περιοχές, οποιαδήποτε συμπλοκή μπορεί να οδηγήσει σε γενικευμένο πόλεμο. «Αν κάποια στιγμή σημειωθεί ένα θερμό επεισόδιο, τότε είμαι βέβαιος ότι θα εξαπλωθεί σε ολόκληρη την περιοχή από τη Σινζάρ (κοντά στη Συρία) ως την Κανακίν (κοντά στο Ιράν)» δήλωσε.
▅ Η αμερικάνικη «κόλλα»
Η κυβέρνηση Ομπάμα έχει θορυβηθεί από το ενδεχόμενο διάσπασης του Ιράκ μετά την απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων. Αλλά η Ουάσιγκτον μπορεί επίσης να διακρίνει τον κίνδυνο που απορρέει από την περαιτέρω εμπλοκή της στην αραβοκουρδική αντιπαράθεση, που κατά το μεγαλύτερο μέρος του προηγούμενου αιώνα είχε βυθίσει το Βόρειο Ιράκ στο χάος. Η αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων προκαλεί ανησυχία στους Κούρδους, οι οποίοι εξ αρχής είχαν υποστηρίξει την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ. Μια έκθεση της Ομάδας Διεθνών Κρίσεων κατέληξε ότι «χωρίς την “κόλλα” που προσφέρουν οι αμερικανικές δυνάμεις,οι πολιτικοί δρώντες του Ιράκ είναι πιθανό να ξεκινήσουν μια ένοπλη σύγκρουση σε ολόκληρη την αμφισβητούμενη περιοχή αμέσως μετά την απόσυρση,πιστεύοντας ότι μπορούν να νικήσουν, αν χρειαστεί, χωρίς εξωτερική βοήθεια».
Οι άραβες ηγέτες, τόσο οι Σουνίτες όσο και οι Σιίτες, υποστηρίζουν ότι οι Κούρδοι από το 2003 και μετά έχουν ξεπεράσει τα όρια. Οταν το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν κατέρρεε, οι κουρδικές δυνάμεις προωθήθηκαν στις πόλεις της Μοσούλης και του Κιρκούκ, καταλαμβάνοντας περιοχές όπου πριν από την εθνοτική εκκαθάριση του Σαντάμ ζούσαν Κούρδοι. Ο θόρυβος που προκαλεί η κουρδική κοινότητα γύρω από την πιθανότητα να ξεσπάσουν νέες συγκρούσεις με τους Αραβες πηγάζει εν μέρει από την προσπάθειά της να πανικοβάλει τις Ηνωμένες Πολιτείες προκειμένου να μην απεμπλακούν από την αντιπαράθεση. Ωστόσο το ενδεχόμενο του πολέμου είναι μεγάλο αφού ο φόβος των Κούρδων μήπως εκδιωχθούν από τις αμφισβητούμενες περιοχές είναι πραγματικός. Οι Κούρδοι παρακολουθούν με τρόμο τον ιρακινό στρατό να καταλαμβάνει θέσεις που είχε άλλοτε καταλάβει ο στρατός του Σαντάμ. Πέρυσι ο ιρακινός στρατός έστειλε τη 12η Μεραρχία του, μια δύναμη 9.500 ανδρών που αποτελείται κατά 75% από Αραβες Σιίτες, στην πλούσια σε πετρέλαιο επαρχία Κιρκούκ. «Ο στρατός προσπαθεί να περικυκλώσει το Κιρκούκ όπως έκανε και ο Σαντάμ Χουσεΐν» δήλωσε ο εκπρόσωπος του ΚDΡ.
▅ Πολύτιμο υπέδαφος
Στην αμφισβητούμενη ζώνη δεν κυριαρχεί η μετριοπάθεια. Ενας ιρακινός διοικητής τάγματος αποπέμφθηκε καθώς θεωρήθηκε ότι επέδειξε δειλία κατά τη διάρκεια μιας διένεξης με κουρδικές δυνάμεις ασφαλείας τον Ιανουάριο σε μια κουρδική- τουρκομανική πόλη που βρίσκεται μεταξύ Αρμπίλ και Κιρκούκ. Οταν στην πόλη έκανε την εμφάνισή της μια περιπολία του ιρακινού στρατού οι Κούρδοι και η κουρδική αστυνομία ξεχύθηκαν αμέσως στους δρόμους προκειμένου να διαμαρτυρηθούν. Τα βίαια επεισόδια απετράπησαν μόνο επειδή ο διοικητής του τάγματος, που τελικά αποπέμφθηκε για τη μετριοπάθειά του, αγνόησε τις διαταγές να ανοίξει πυρ εναντίον των διαδηλωτών.
Στις αμφισβητούμενες περιοχές οι κάτοικοι υποστηρίζουν ότι θα αγωνιστούν για ρημαγμένα χωριά και άγονες εκτάσεις ερήμου, για τις οποίες εκ πρώτης όψεως κανείς δεν αξίζει να πεθάνει. Αλλά η γη στην περιοχή είναι πιο πολύτιμη από όσο δείχνει. Ενας από τους λόγους της διαφωνίας για την ακριβή θέση των συνόρων που χωρίζουν τους Αραβες από τους Κούρδους είναι τα αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου που εντοπίζονται γύρω από την περιοχή του Κιρκούκ. Οι επιδρομές του ιρακινού στρατού στις πόλεις της περιοχής ενοχλούν ιδιαιτέρως τους Κούρδους εξαιτίας της ύπαρξης σε αυτές πετρελαιοπηγών. Οι Κούρδοι και οι Αραβες στο Ιράκ διαθέτουν αρκετή δύναμη ώστε να αλληλεξοντωθούν. Η Κουρδική Περιφερειακή Κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε συμφωνίες με ξένες εταιρείες για την εκμετάλλευση του πετρελαϊκού πλούτου της περιοχής, αλλά η εξόρυξή του μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο αν γίνει χρήση των αγωγών της Βαγδάτης. «Αλλιώς θα πρέπει να το κουβαλάνε με κουβάδες» δήλωσε χαρακτηριστικά ο ιρακινός υπουργός Πετρελαίου Χουσεΐν αλ Σαχριστανί.
Ο πόλεμος μεταξύ των Αράβων και των Κούρδων θα καταδίκαζε το Ιράκ καθώς προσπαθεί να ανεξαρτητοποιηθεί. Μια τέτοια σύγκρουση θα ήταν μηδενικού αθροίσματος και η κάθε πλευρά θα αναζητούσε συμμάχους στο εξωτερικό. Παρά τη θηριωδία του, το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν δεν μπόρεσε να εκμηδενίσει τους Κούρδους. Οι διαφορές είναι μεγάλες και η επίλυση δεν είναι εύκολη, αλλά μετά τη συνάντησή του με τους κούρδους ηγέτες ο κ. Μαλίκι θα κληθεί να αποτρέψει περαιτέρω κλιμάκωση της αραβο-κουρδικής σύγκρουσης.
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artId=283575&dt=16/08/2009
Ετικέτες Πολιτική-Ενημέρωση
Οι τουρκικές αξιώσεις και η προσπάθεια επιβολής ατζέντας
Η τακτική αμφισβήτησης από την Αγκυρα των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στο Αιγαίο έχει σαφή σχεδιασμό και στόχο
Της Δωρας Αντωνιου
Μέσα σε διάστημα λίγων μηνών, η Αγκυρα έχει επαναφέρει στο προσκήνιο, με τρόπο μάλιστα επιτακτικό και επαναλαμβανόμενο, το σύνολο των θεμάτων που επί σειρά ετών προσπαθεί να επιβάλει ως ατζέντα στον ελληνοτουρκικό διάλογο. Με ενέργειες και δηλώσεις η τουρκική πλευρά φρόντισε, από τον περασμένο Νοέμβριο και μετά, να «υπενθυμίζει» διαρκώς τις αξιώσεις της, κυρίως στο Αιγαίο. Από το τέλος του περσινού καλοκαιριού παρατηρήθηκε αυξημένη κινητικότητα από τουρκικής πλευράς, όσον αφορά τον εναέριο χώρο, με επανεμφάνιση των υπερπτήσεων πάνω από κατοικημένα νησιά. Ωστόσο, από τον Νοέμβριο και έπειτα οι προκλήσεις αυξήθηκαν, λαμβάνοντας χαρακτήρα μιας συστηματικής πρακτικής, που δείχνει να έχει σαφή σχεδιασμό και στόχο. Η αρχή έγινε στα μέσα του περασμένου Νοεμβρίου, όταν νορβηγικών συμφερόντων πλοίο, που είχε μισθωθεί από την Αγκυρα, επιχείρησε να πραγματοποιήσει έρευνες για κοιτάσματα υδρογονανθράκων ανοιχτά του Καστελόριζου. Επειτα από την αντίδραση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών προς το αντίστοιχο της Νορβηγίας, το πλοίο αποχώρησε.
«Τολμηρός Tοξότης»
Τον Δεκέμβριο πραγματοποιήθηκε, έπειτα από δύο αναβολές, η άσκηση «Τολμηρός Tοξότης», την οποία η Αγκυρα είχε επιτύχει να μπλοκάρει, προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι ο Αγιος Ευστράτιος, που συμπεριλαμβανόταν στον σχεδιασμό της άσκησης, είναι αποστρατιωτικοποιημένο νησί. Η πραγματοποίηση της άσκησης με τη συμμετοχή νατοϊκού ιπτάμενου ραντάρ μεταφράστηκε ως απόρριψη από τη Συμμαχία του ισχυρισμού αυτού. Το αμέσως επόμενο διάστημα, η τακτική αμφισβήτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά και κυριαρχίας στο Αιγαίο, κλιμακώθηκε. Οι υπερπτήσεις αυξήθηκαν κατακόρυφα, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις ελληνικά πολεμικά ελικόπτερα, που μετέφεραν στρατιώτες σε φυλάκια ακριτικών νησιών, εκλήθησαν να απομακρυνθούν από την περιοχή, με τον ισχυρισμό ότι πετούσαν στον εναέριο χώρο της Τουρκίας.
Σε πρόσφατες δηλώσεις, ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών αναφέρθηκε σε «πολλά προβλήματα στο Αιγαίο τα οποία πρέπει να επιλυθούν ως πακέτο», προσθέτοντας, μάλιστα, ότι με την εμπλοκή τρίτων μερών θα μπορούσαν να ξεπεραστούν προσκόμματα στη διαδικασία επίλυσης των προβλημάτων αυτών. Πριν από μερικές εβδομάδες, η Αγκυρα επανήλθε στο θέμα της υφαλοκρηπίδας, δημοσιεύοντας στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως απόφαση εξουσιοδότησης της κρατικής εταιρείας πετρελαίου (ΤΡΑΟ) για έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο, συμπεριλαμβάνοντας και τη θαλάσσια περιοχή του Καστελόριζου στις υπό έρευνα περιοχές. Στην αντίδραση της Αθήνας, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών απάντησε ότι η θαλάσσια περιοχή στο Καστελόριζο είναι τουρκική υφαλοκρηπίδα. Παράλληλα, η Τουρκία δεν ξεχνάει το θέμα της μειονότητας στη Δυτική Θράκη, το οποίο επαναφέρει σε κάθε ευκαιρία, συνδέοντάς το εσχάτως με την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.
Διπλωματικές πηγές στην Αθήνα βλέπουν πίσω από την τακτική της Αγκυρας να επαναφέρει συστηματικά τους τελευταίους μήνες στο προσκήνιο το σύνολο των αξιώσεών της, ενόχληση, αλλά και προσπάθεια επιβολής ατζέντας. Η ενόχληση, που σίγουρα υπήρξε και για την πραγματοποίηση της άσκησης «Τολμηρός Τοξότης», επανήλθε περισσότερο έντονη με τις εξελίξεις στο θέμα της λαθρομετανάστευσης και την απόφαση της Ε.Ε. να ενισχύσει την Ελλάδα στην αντιμετώπισή της, με περιπολίες εναέριων και πλωτών μέσων από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, που συμμετέχουν στη δύναμη FRONTEX. Οι περιπολίες των ευρωπαϊκών δυνάμεων ακολουθούν ουσιαστικά τα όρια του FIR Αθηνών στον αέρα και το αντίστοιχό τους στη θάλασσα. Ετσι, ουσιαστικά όλα τα νησιά και οι βραχονησίδες μέσω των οποίων η Τουρκία προσπαθεί να εδραιώσει τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών» είναι δυτικά των ορίων περιπολίας της FRONTEX. Η εξέλιξη αυτή σαφώς ενόχλησε την Αγκυρα, που γνωρίζει ότι εάν τα όρια αυτά ταυτιστούν με τα εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε. θα είναι πάρα πολύ δύσκολο να συνεχίσει να προβάλει τις αξιώσεις της.
Πιέσεις για διάλογο
Την ίδια στιγμή, πληθαίνουν οι παραινέσεις, κυρίως από πλευράς Ουάσιγκτον, για διάλογο, προκειμένου να εξομαλυνθούν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η Τουρκία αισθάνεται ισχυροποιημένη, δεδομένης και της αμερικανικής ενθάρρυνσης ότι μπορεί να παίξει ρόλο ως περιφερειακή υπερδύναμη. Ετσι, εκτιμούν οι ίδιες πηγές, θεωρεί ότι θα μπορούσε να πάει τώρα σ’ ένα διάλογο από θέση ισχύος. Προβάλλοντας διαρκώς τις αξιώσεις της, προσπαθεί να τις επιβάλει στην ατζέντα των ελληνοτουρκικών και να επιτύχει μια διαπραγμάτευση «πακέτο» όπως η ίδια την έχει ορίσει.
-------------------------------------------------------------------------------
Hμερομηνία : 2/8/09
Copyright: http://www.kathimerini.gr
Ετικέτες Πολιτική-Ενημέρωση
Επιβαρύνεται το κλίμα στις σχέσεις Ελλάδας - Τουρκίας
Η κατάσταση στο εσωτερικό της γείτονος χώρας αναγκάζει την Aγκυρα να επιβάλει νέα ζητήματα στην ατζέντα των συνομιλιών
Της Δωρας Aντωνιου
Η πρώτη συνάντηση της υπουργού Εξωτερικών κ. Ντόρας Μπακογιάννη με τον Τούρκο ομόλογό της Αχμέτ Νταβούτογλου, που έχει προγραμματιστεί για σήμερα νωρίς το απόγευμα, στο περιθώριο των εργασιών της άτυπης συνόδου ΥΠΕΞ του ΟΑΣΕ στην Κέρκυρα, γίνεται σε μια χρονική στιγμή, κατά την οποία τις ελληνοτουρκικές σχέσεις σκιάζουν αρκετά σύννεφα.
Οι επαναλαμβανόμενες και κλιμακούμενες τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο κάνουν διπλωματικές πηγές να αναγνωρίζουν ότι το κλίμα τους τελευταίους μήνες διαρκώς επιβαρύνεται, οι σχέσεις επιδεινώνονται, «με ευθύνη της τουρκικής πλευράς, που συνεχώς φορτώνει το καλάθι με νέα γεγονότα», όπως αναφέρουν. Οι διαθέσεις της Αγκυρας είναι τόσο σαφείς και χωρίς περιθώριο αμφιβολιών ως προς το επιδιωκόμενο, που η κ. Μπακογιάννη έσπευσε δημοσίως προ ημερών να δηλώσει ότι στη σημερινή συνάντηση πολύ ψηλά στην ατζέντα θα τεθεί από ελληνικής πλευράς το θέμα των προκλήσεων στο Αιγαίο και ειδικότερα των υπερπτήσεων πάνω από κατοικημένα νησιά. Εκτός από τις κινήσεις στο Αιγαίο, σε επίπεδο δηλώσεων, το τελευταίο διάστημα πυκνώνουν οι αναφορές της τουρκικής πολιτικής ηγεσίας σε «τουρκική» μειονότητα στη Θράκη, με αφορμή, κυρίως, τη συζήτηση για τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Η Αγκυρα επιχειρεί σαφώς να συνδέσει τα δύο ζητήματα.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, η απόφαση του πρωθυπουργού της Τουρκίας κ. Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να ακυρώσει την έλευσή του στην Αθήνα, λίγες μόνο ώρες πριν από τα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης, εξελήφθη ως μία ακόμη ένδειξη της επί τω χείρω στροφής στις διμερείς σχέσεις.
Ακόμα και οι πλέον καλοπροαίρετοι στο υπουργείο Εξωτερικών, εκείνοι που δεν δέχονται την εκδοχή της «διπλωματικής ασθένειας», αλλά θεωρούν πως όντως ο κ. Ερντογάν είχε πρόβλημα υγείας, παραδέχονται ότι ο συμβολισμός της ακύρωσης είναι ισχυρός. Οπως αναφέρουν, το γεγονός ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός δεν έστειλε κάποιον υπουργό να τον εκπροσωπήσει, σαφώς έχει τη σημασία του.
Η Αθήνα, στην ανάλυση που έχει κάνει για τη στάση που υιοθετεί η τουρκική πλευρά στα ελληνοτουρκικά, βλέπει πολλούς και σύνθετους λόγους πίσω από την επιλογή της συντήρησης κλίματος έντασης. Εσωτερικές αλλαγές και παιχνίδια ισχύος μεταξύ των διαφορετικών πόλων εξουσίας, η κρίσιμη καμπή στην ενταξιακή διαδικασία, με την παράμετρο της λαθρομετανάστευσης να μπαίνει εσχάτως επιτακτικά ως ένα ακόμα σημείο σε αυτήν και η πάγια προσπάθεια της Αγκυρας να επιβάλει νέα ζητήματα στην ατζέντα των ελληνοτουρικών, είναι οι βασικότεροι από τους λόγους αυτούς.
Στο εσωτερικό της Τουρκίας, το παιχνίδι ισχύος και εξουσίας μεταξύ πολιτικής και στρατιωτικής εξουσίας όχι μόνο συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, αλλά φαίνεται να γίνεται περισσότερο πολύπλοκο. Ετσι, σύμφωνα με τις αναλύσεις που γίνονται στο ΥΠΕΞ, ο κάθετος διαχωρισμός μεταξύ των δύο πόλων εξουσίας φαίνεται ότι πλέον συμπληρώνεται από έναν οριζόντιο διαχωρισμό στο εσωτερικό του καθενός, γεγονός που καθιστά την εικόνα πιο περίπλοκη.
H ένταξη στην E.E.
Με την αξιολόγηση αυτή συμφωνούν και στελέχη των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, που θεωρούν ότι ο νυν αρχηγός του τουρκικού Γενικού Επιτελείου, στρατηγός Ιλκέρ Μπασμπούγκ, δεν έχει τον απόλυτο έλεγχο του στρατεύματος, κάτι που ίσχυε για τον προκάτοχό του Γιασάρ Μπουγιούκανιτ.
Οσον αφορά την ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας στην Ε.Ε., αυτή εισέρχεται πλέον σε πολύ κρίσιμο στάδιο.
Οπως αναφέρουν πηγές του ΥΠΕΞ, ουσιαστικά έως τώρα η πορεία της ενταξιακής διαπραγμάτευσης εξελισσόταν σε επίπεδο γραφειοκρατικών χειρισμών, τόσο από την Ε.Ε. όσο και από την Αγκυρα. Πλέον, η διαπραγμάτευση φτάνει στον πυρήνα, που αφορά την εκπλήρωση των κριτηρίων του Ελσίνκι και, βεβαίως, τα ελληνοτουρκικά. Η Αγκυρα αισθάνεται ήδη την πίεση να αυξάνεται, ενώ γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο ότι ένταξη α λα καρτ δεν υπάρχει, γεγονός που επιτείνει τον εκνευρισμό και τις σπασμωδικές αντιδράσεις. Η σε υψηλούς τόνους αναφορά από πλευράς Ε.Ε., μετά και από την πίεση της Ελλάδας, του ρόλου της Τουρκίας στη λαθρομετανάστευση και η σύνδεση του ζητήματος με την ενταξιακή προοπτική, προκάλεσαν επιπλέον ενόχληση, κυρίως, εκτιμούν διπλωματικές πηγές, διότι πρόκειται για ένα ζήτημα που φαίνεται να βρίσκεται πολύ χαμηλά στην ατζέντα της Αγκυρας.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο καταγράφεται και η εντεινόμενη προκλητικότητα στο Αιγαίο, κυρίως με τις αυξημένες υπερπτήσεις άνωθεν κατοικημένων νησιών, κυρίως στο Φαρμακονήσι και στο Αγαθονήσι. Η Αθήνα εντάσσει τις υπερπτήσεις στην προσπάθεια της Τουρκίας να δημιουργήσει προηγούμενα και να βάλει στην ατζέντα, ντε φάκτο, νέα ζητήματα. Στο υπουργείο Εξωτερικών εκτιμούν ότι πρόκειται, εν πολλοίς, για αντίδραση στην πραγματοποίηση στα μέσα του περασμένου Δεκεμβρίου, έπειτα από δύο αναβολές, της άσκησης «Τολμηρός Τοξότης» στον Αγιο Ευστράτιο, με την παραχώρηση νατοϊκού ιπτάμενου ραντάρ Awacs. Θεωρείται ότι πρόκειται για κομβικό σημείο, καθώς η Αγκυρα είδε στην πραγματοποίηση της άσκησης την ακύρωση μιας πολιτικής μονομερούς διεκδίκησης, που με συνέπεια προωθούσε για την περιοχή αυτή από το 1980. Παράλληλα, τον περασμένο Μάρτιο είδε να ακυρώνεται η προσπάθεια νομιμοποίησης των αξιώσεών της στο Αιγαίο, μέσω της συμμετοχής δυνάμεων από τέσσερις χώρες (Βρετανία, ΗΠΑ, Ολλανδία, Βέλγιο) στην άσκηση «Ηγεμών», οι οποίες σεβάστηκαν στο ακέραιο τις ελληνικές θέσεις για το status quo. Ετσι, εκτιμάται ότι, πλέον, η τουρκική πλευρά εντείνει την τακτική των υπερπτήσεων, διότι μέσω αυτών προσπαθεί να εδραιώσει τις διεκδικήσεις της, τουλάχιστον σε επίπεδο συμβολισμού.
Σε αυτό το πλαίσιο θα πραγματοποιηθεί η σημερινή συνάντηση των ΥΠΕΞ των δύο χωρών και από το αποτέλεσμά της, καθώς και από τη στάση που θα τηρήσει η Αγκυρα το προσεχές διάστημα στο Αιγαίο, θα εξαρτηθεί ο χρόνος πραγματοποίησης της επίσκεψης της κ. Μπακογιάννη στην Τουρκία, για την οποία της έχει ήδη απευθύνει πρόσκληση ο κ. Νταβούτογλου.
Hμερομηνία : 28/6/09
Copyright: http://www.kathimerini.gr
Ετικέτες Πολιτική-Ενημέρωση
Η Μέση Ανατολή μετά την ομιλία Ομπάμα
Αρθρο του Joschka Fischer:
Η κατάσταση παραμένει ρευστή αλλά αν το σημερινό αδιέξοδο συνεχιστεί θα γίνει χειρότερη
Αθήνα - Σάββατο 27 Ιουνίου 2009
Oι μεγάλες ομιλίες συχνά υποτιμώνται ως «λόγια του αέρα». Και όμως, μπορεί να έχουν πολύ σημαντικές συνέπειες. Τέτοια είναι η περίπτωση της ιστορικής ομιλίας του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Μπαράκ Ομπάμα προς τον μουσουλμανικό κόσμο στο Κάιρο, καθώς (απλή σύμπτωση ή μήπως τέλειο τάιμινγκ;) τα πράγματα στη Μέση Ανατολή παραμένουν έκτοτε ρευστά.
Μετά την ομιλία Ομπάμα έγιναν εκλογές στον Λίβανο, όπου, προς έκπληξη πολλών, η συμμαχία φιλοδυτικών κομμάτων κατάφερε σαφή νίκη κατά της Χεζμπολάχ και των συμμάχων της. Εξίσου αξιοσημείωτο σε αυτές τις εκλογές αποτελεί το γεγονός ότι η χαμένη πλευρά αποδέχθηκε αμέσως την ήττα της και ότι η Συρία έχει σήμερα σαφείς προθέσεις να οικοδομήσει μια νέα σχέση με τον Λίβανο.
Στις πρόσφατες προεδρικές «εκλογές» του Ιράν η κατάφωρη νοθεία υπέρ του νυν προέδρου προκαλεί τον ξεσηκωμό των μαζών υπέρ της δημοκρατίας. Εκπληκτος μένει κανείς στο ότι η κυβέρνηση του Ιράν δεν επέλεξε αμέσως τη διαφάνεια, δίνοντας ολοκληρωμένα τα στοιχεία των εκλογών, τα οποία μόνο εκείνη διαθέτει. Στο κάτω κάτω αν ο πρόεδρος Μαχμούτ Αχμαντινετζάντ έχει κερδίσει πράγματι με περιθώριο 2 προς 1, δεν έχει να φοβάται τίποτε. Αυτό που συμβαίνει, ωστόσο, είναι ακριβώς το αντίθετο. Και για ό,τι συμβαίνει μία είναι η εξήγηση: οι εκλογές ήταν «μαγειρεμένες».
Η εκλογική νοθεία στο Ιράν έχει ξεσηκώσει ένα μαζικό κίνημα στις πόλεις της χώρας, το οποίο (όπως είναι προφανές από τώρα) θα την αλλάξει ριζικά. Το καθεστώς είτε θα καταφύγει στην ωμή βία για την καταστολή των διαδηλώσεων, εγκαταλείποντας κάθε πρόσχημα δημοκρατικής νομιμότητας υπέρ της de facto στρατιωτικής δικτατορίας, είτε θα συνειδητοποιήσει ότι είναι αδύνατον να κλείσει το ανατρεπτικό τζίνι της δημοκρατίας πίσω στο μπουκάλι του, με αποτέλεσμα το Ιράν να «ανοίξει» και να μεταρρυθμιστεί.
Αν υπερισχύσει ο Αχμαντινετζάντ, το δίλημμα για τη Δύση θα είναι ότι θα έχει να κάνει με ένα καθεστώς αμφισβητούμενου κύρους, λόγω της νοθείας, πλην απαραίτητου για την επίλυση όλων των σημαντικών προβλημάτων της Μέσης Ανατολής: του πυρηνικού προγράμματος του ίδιου του Ιράν και τις συγκρούσεις σε Αφγανιστάν, Πακιστάν, Ιράκ, Λίβανο και Παλαιστίνη. Το Ιράν αποτελεί επιπλέον βασικό παίκτη για την άμβλυνση των εντάσεων σε Καύκασο και Κεντρική Ασία.
Ενα καθεστώς στην Τεχεράνη το οποίο πρέπει να επιδείξει εξωτερική δύναμη για να διασώσει τη θρυμματισμένη νομιμότητά του στο εσω τερικό, θα καταστήσει, συνεπώς, τη συνολική συμφωνία που επιδιώκει η Δύση πολύ πιο δύσκολη και επικίνδυνη, αν όχι απίθανη.
Τα πράγματα έχουν αρχίσει να κινούνται επίσης σε ένα τρίτο επίπεδο: τη σύγκρουση μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστινίων. Ο Ομπάμα επιθυμεί μια λύση δύο κρατών αλλά, αντιθέτως προς τους πρώην προέδρους ΜπιλΚλίντον και Τζορτζ Μπους, δεν έχει μεταθέσει τη διευθέτηση της ισραηλινοπαλαιστι- νιακής διένεξης στο τέλος της δεύτερης θητείας του. Τουναντίον έχει αντιμετωπίσει δραστικά το ζήτημα εξ αρχής. Ούτε έχει φοβηθεί να συγκρουστεί σε μικρό βαθμό με την κυβέρνηση του Ισραήλ για τους εποικισμούς της Δυτικής Οχθης.
Ωστόσο οι συνθήκες για σοβαρές διαπραγματεύσεις στην ισραηλινοπαλαιστινιακή σύγκρουση δεν είναι καλές εξαιτίας της έλλειψης εταίρων και από τις δύο πλευρές. Ο πρωθυπουργός Βενιαμίν Νετανιάχου έχει δεσμευτεί πλέον για τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους και η ηγεσία της Χαμάς, η οποία αρνείται το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ, έχει συμφωνήσει στη σύσταση παλαιστινιακού κράτους εντός των συνόρων πριν από την 5η Ιουνίου του 1967. Οι όροι, ωστόσο, που θέτει η μία πλευρά στην άλλη θέτουν εν αμφιβόλω την ειλικρίνεια της δέσμευσής τους για μία λύση δύο κρατών. Μόνο μία κυβέρνηση της ισραηλινής Δεξιάς μπορεί όμως να τερματίσει την επέκταση των οικισμών, και μόνο η Χαμάς μπορεί να σταματήσει τη βία κατά του Ισραήλ. Αυτά τα δύο ζητήματα- οι οικισμοί και η ασφάλεια- πρέπει να επιλυθούν ταυτοχρόνως με πρακτικό τρόπο για να ξεκινήσει πάλι η ειρηνευτική διαδικασία.
Αν ο Μπαράκ Ομπάμα θέλει να κάνει σοβαρή πρόοδο όσον αφορά αυτή τη σύγκρουση, πρέπει να ωθήσει την κυβέρνηση Νετανιάχου και τη Χαμάς σε διαπραγματεύσεις. Κάτι τέτοιο φαίνεται ενδεχομένως αδύνατον από τη σημερινή οπτική γωνία, αλλά τα φαινόμενα απατούν. Τέτοιες διαπραγματεύσεις είναι δυνατές, αν και όταν οι δύο πλευρές (το Ισραήλ και οι Παλαιστίνιοι) σχηματίσουν κυβερνήσεις εθνικής ενότητας.
Η σημερινή ρευστότητα στη Μέση Ανατολή αποτελεί μια άκρως αμφίσημη σχέση, καθώς η κατάσταση μπορεί να βελτιωθεί ή (το πιο πιθανό) να επιδεινωθεί. Ενα πράγμα είναι ωστόσο βέβαιο: αν το σημερινό αδιέξοδο συνεχιστεί, η κατάσταση μόνο χειρότερη θα γίνει. Είναι λοιπόν ώρα να αναλάβουν όλοι ένα ρίσκο.
Ο κ. Γιόσκα Φίσερ, ηγετικό στέλεχος του γερμανικού Κόμματος των Πρασίνων επί περίπου 20 έτη, διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών και αντικαγκελάριος της Ομοσπονδιακής Γερμανίας από το 1998 ως το 2005.
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=6&artId=275618&dt=27/06/2009
©2008 Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη Α.Ε. powered by NETVOLUTION
Ετικέτες Πολιτική-Ενημέρωση
Το δικαστικό «Βατερλώ» της Τουρκίας θα έχει ευρύτερες συνέπειες
Τι δίκαιο υπερίσχυσε των «τετελεσμένων» της κατοχής
Τούρκοι αναλυτές γεωστρατηγικής παραδέχονται τις συνέπειες από την απόφαση του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και προτείνουν διακοπή των συνομιλιών στην Κύπρο
Στις 28 Απριλίου 2009, το Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) εξέδωσε την απόφαση του για την υπόθεση Μελέτη Αποστολίδη κατά του ζεύγους των Βρετανών Λίντα και Ντεϊβιντ Οραμς.
Με την απόφαση αυτή αναγνωρίζεται η δικαιοδοσία των Κυπριακών δικαστηρίων να αποφασίζουν για υποθέσεις καταπάτησης περιουσιών Ελληνοκυπρίων στα κατεχόμενα και υποχρεώνει τα δικαστήρια των κρατών μελών της Ε.Ε. ν’ αναγνωρίζουν και να εκτελούν τις αποφάσεις αυτές.
Η απόφαση, αποτελεί από τα πιο ισχυρά πλήγματα που δέχεται η Τουρκία και το κατοχικό καθεστώς που έχει εγκαταστήσει στην Βόρεια Κύπρο.
Τούρκοι αναλυτές ομολογούν ότι η απόφαση θα έχει ευρύτερες συνέπειες, πολιτικές και οικονομικές για την τουρκική πλευρά και εκφράζουν την βαθύτατη ανησυχία τους για όσα θα ακολουθήσουν.
Η ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ASAM
Η υπόθεση Αποστολίδη κατά την εξέλιξη της δεν απέκτησε μεγάλη δημοσιότητα στην Ελλάδα και την Τουρκία, παρά την σημασία της.
Παρά ταύτα το «Κέντρο Στρατηγικών Μελετών Ευρασίας» της Τουρκίας (ASAM) εδώ και καιρό είχε επισημάνει τις βαρειές συνέπειες για την τουρκική πλευρά, από την αναμενόμενη απόφαση. Το Κέντρο αυτό θεωρείται από τους σημαντικότερους φορείς στρατηγικών μελετών της χώρας και συνεργάζεται στενά με το στρατιωτικο-πολιτικό κατεστημένο.
Το Κέντρο στις 8/1/2009 δημοσίευσε μία έκθεση με τίτλο «Η καταστροφή που φωνάζει «έρχομαι» στην Τουρκική Δημοκρατία Βόρειου Κύπρου (ΤΔΒΚ): Υπόθεση Όραμς».
Όπως φαίνεται και από τον εκφραστικό τίτλο, η έκθεση προεξοφλούσε την αρνητική για τα συμφέροντα της Τουρκίας απόφαση και ανέλυε διεξοδικά τις συνέπειες της.
Παρακάτω θ’ αναφερθούμε στην «προφητική» έκθεση, για να γίνουν καλύτερα κατανοητές οι εξελίξεις που μπορεί να πυροδοτήσει η απόφαση του Δικαστηρίου.
ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ
Ο κ. Μ. Αποστολίδης μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων το 2003 επισκέφτηκε το κατεχόμενο χωριό του Λάπηθο, όπου διαπίστωσε ότι ζευγάρι Άγγλων είχαν αγοράσει το ακίνητο του από το κατοχικό καθεστώς και έκτισαν βίλα. Τότε προσέφυγε σε κυπριακό δικαστήριο, το οποίο αποφάσισε την κατεδάφιση της οικίας που έκτισαν οι Όραμς, την καταβολή αποζημίωσης στον νόμιμο ιδιοκτήτη και την επιστροφή του ακινήτου σ’ αυτόν. Στη συνέχεια οι Όραμς προσέφυγαν στο κυπριακό Εφετείο, αλλά κι εκεί έχασαν την δίκη.
Το ζεύγος των Άγγλων αρνήθηκε να συμμορφωθεί με την απόφαση. Τότε ο δικηγόρος του κ. Αποστολίδη προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο της Μεγ. Βρετανίας και ζήτησε την κατάσχεση της περιουσίας τους για την εφαρμογή της καταδικαστικής απόφασης του Κυπριακού δικαστηρίου.
Πρωτόδικα το αγγλικό δικαστήριο δικαίωσε το ζεύγος Όραμς. Συνήγορος υπεράσπισης τους ήταν η Σερί Μπλερ, σύζυγος του τότε πρωθυπουργού της Μεγ. Βρετανίας.
Η απόφαση του αγγλικού δικαστηρίου βασίστηκε στο Πρωτόκολλο 10 της Συμφωνίας Ένταξης της Κύπρου στην Ε.Ε. που περιορίζει την εφαρμογή του δικαίου της Ε.Ε. στις περιοχές της ελεύθερης Κύπρου. Το αγγλικό δικαστήριο στην πρωτόδικη απόφαση όριζε «μέχρι την επίτευξη οριστικής λύσης στην Κύπρο, δεν μπορούν να εφαρμοστούν οι νόμοι της Ε.Ε. στην Βόρεια Κύπρο, γι’ αυτό δεν μπορεί να εκτελεστεί στην Μεγ. Βρετανία η απόφαση του Κυπριακού δικαστηρίου για ακίνητα που βρίσκονται στη Βορ. Κύπρο».
Τότε η πλευρά του κ. Αποστολίδη πήγε την υπόθεση στο αγγλικό Εφετείο. Εκεί ο συνήγορος του ζήτησε την ερμηνεία του 10ου Πρωτοκόλλου από το Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ). Στην πρόταση αυτή δεν έφερε αντίρρηση η Σερί Μπλερ κατόπιν συνεννόησης με τους ιθύνοντες του ψευδοκράτους και τους πελάτες της.
ΟΙ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΠΡΟΔΙΚΑΖΑΝ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ
Η δυσμενής για την τουρκική πλευρά εξέλιξη στο ΔΕΚ, φάνηκε όταν στην συνεδρίαση του Δικαστηρίου στις 16 Σεπτεμβρίου 2008, κατατέθηκε εκ μέρους της Ε.Ε. η έκθεση του R. Silva de Lapuerta.
Στην παρ. 36 της έκθεσης αναφέρεται «Το γεγονός ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν ασκεί έλεγχο στη Βορ. Κύπρο δεν σημαίνει ότι τα δικαστήρια της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν έχουν δικαιοδοσία να αποφασίζουν για υποθέσεις ακινήτων στον Βορρά. Γι’ αυτό σε όλες τις χώρες της Ε.Ε. τα δικαστήρια είναι υποχρεωμένα να αναγνωρίζουν και να εφαρμόζουν τις αποφάσεις των νόμιμων δικαστηρίων της Κυπριακής Δημοκρατίας …»
Στη συνέχεια, στις 18/12/2008 η Γενική Εισαγγελέας του ΔΕΚ Juliane Kokott, γνωστοποίησε την εισήγηση της, η οποία δικαίωνε τον κ. Αποστολίδη. Μάλιστα, κατά τους Τούρκους αναλυτές του «Κέντρου Στρατηγικών Ερευνών Ευρασίας» η εισήγηση ήταν ακόμη χειρότερη για τα τουρκικά συμφέροντα, από την έκθεση Silva de Lapuerta. Κι’ αυτό διότι ανέφερε: «Τα Κυπριακά δικαστήρια είναι αρμόδια να αποφασίζουν σε όλες τις αστικές και εμπορικές διαφορές που λαμβάνουν χώρα στη Βορ. Κύπρο και οι αποφάσεις αυτές θα πρέπει να εφαρμόζονται σε όλες τις χώρες της Ε.Ε.»
Με την αναφορά αυτή, αναγνωρίζεται η δικαιοδοσία των Κυπριακών δικαστηρίων, όχι μόνο για τις καταπατημένες ακίνητες περιουσίες στα κατεχόμενα, αλλά και για ένα ευρύ φάσμα υποθέσεων που αφορούν την Βορ. Κύπρο.
ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΠΛΕΥΡΑΣ
Μετά από τις εξελίξεις αυτές, η απόφαση της 28ης Απριλίου ήταν αναμενόμενη. Προβλέποντας την απόφαση του ΔΕΚ, το «Κέντρο Στρατηγικών Μελετών Ευρασίας» συνέταξε την έκθεση που προαναφέραμε και στην οποία εκτός από τις συνέπειες, καταγράφονται και τα «λάθη» της πολυδιαφημισμένης διπλωματικής υπηρεσίας της Τουρκίας, στο χειρισμό της υπόθεσης.
Η έκθεση του κέντρου ερευνών εισαγωγικά αναφέρεται στις ατομικές προσφυγές των ελληνοκυπρίων στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) και εκφράζει τον εκνευρισμό της επίσημης Τουρκίας, η οποία παρακολουθεί έκπληκτη το δίκαιο να υπερισχύει στα τετελεσμένα της κατοχής. Γράφει χαρακτηριστικά:
«...Οι επιτυχίες των Ελληνοκυπρίων σ’ αυτές τις ενέργειες τους, είναι το μόνο παράδειγμα στον κόσμο, όπου σε μία διεθνή διαφορά που υπήρξε μαζική μετακίνηση προσώπων και συμφωνία ανταλλαγής πληθυσμών, γίνεται προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος της ιδιοκτησίας, με ατομικές προσφυγές σε διεθνή δικαστήρια..
Οι εξελίξεις σχετικά με την υπόθεση Οραμς έχει ξεχωριστή σημασία και αποτελεί απειλή, επειδή θα επικυρώσει την (κρατική) εξουσία και κυριαρχία των Ελληνοκυπρίων και μπορεί να προκαλέσει πολιτικά, νομικά και οικονομικά αποτελέσματα, τα οποία θα υπερβούν τα σύνορα της «Τουρκικής Δημοκρατία Βόρειου Κύπρου» (ΤΔΒΚ).
Μετά την απόφαση στην υπόθεση Οραμς θα αυξηθούν οι πιθανότητες να προκληθούν εξελίξεις που θα περιορίσουν σε πρωτοφανή βαθμό τα περιθώρια κινήσεων της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό...»
Για τα «λάθη» της τουρκικής διπλωματίας στο χειρισμό της υπόθεσης η έκθεση αναφέρει τα εξής:
«...Για την σημερινή εξέλιξη ευθύνονται σε σημαντικό βαθμό οι ανεπάρκειες και τα λάθη της τουρκικής πλευράς:
1- Από την αρχή θα έπρεπε να αποτραπεί η συμμετοχή των Οραμς ως αντιδίκων στην δίκη που έγινε στην Κύπρο και στη συνέχεια η προσφυγή τους στο εφετείο, διότι έτσι αποδέχτηκαν την δικαιοδοσία των ελληνοκυπριακών αρχών επί της ΤΔΒΚ.
2- Οι παρακάτω λανθασμένες ενέργειες της τουρκικής πλευράς ετοίμασαν το έδαφος στους ελληνοκύπριους για να μεταφέρουν το πρόβλημα της ιδιοκτησίας από το πολιτικό επίπεδο ως «μέρος της λύσης του Κυπριακού που θα βασίζεται στη διζωνικότητα», στο επίπεδο των ατομικών προσφυγών:
- Η καταβολή της αποζημίωσης στην Τιτίνα Λοϊζίδου το 2003. Παρ’ ό,τι από το 1998 που εκδόθηκε η απόφαση του ΕΔΑΔ δεν καταβαλλόταν το ποσό της αποζημίωσης που επιδικάστηκε.
- Στην υπόθεση Αρέστη δεν χρησιμοποιήθηκαν τα έγγραφα που αποδείκνυαν ότι οι πρόγονοι της είχαν κάνει πλαστογραφίες στα αρχεία του κτηματολογίου. Βάσει αυτού του στοιχείου θα μπορούσε να ασκηθεί έφεση μετά την πρωτόδικη καταδικαστική απόφαση στο ΕΔΑΔ. Όμως αυτό δεν έγινε, με αποτέλεσμα η Τουρκία να καταδικαστεί τελεσίδικα στις 22 Δεκεμβρίου 2005.
- Στις 20 Δεκεμβρίου 2005, η βουλή της ΤΔΒΚ ψήφισε νόμο ο οποίος προέβλεπε καταβολή αποζημίωσης, ανταλλαγή και επιστροφή των ακινήτων που είχαν οι Ελληνοκύπριοι προ του 1974. Με τον τρόπο αυτό έγινε υπαναχώρηση από την πολιτική «της ανταλλαγής και αποζημίωσης ως μέρος μίας ευρείας πολιτικής λύσης που θα βασίζεται στην διζωνικότητα».
- Βάσει του παραπάνω νόμου, η Επιτροπή Ακινήτων που ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 2006 στην ΤΔΒΚ, όπου συμμετέχουν και ξένοι, αποφάσισε να επιστρέψει ή να ανταλλάξει την περιουσία 40 Ελληνοκυπρίων σε σύνολο 400 που προσέφυγαν στην Επιτροπή.
3- Η τουρκική πλευρά ενέκρινε την μεταφορά της υπόθεσης από το Εφετείο της Βρετανίας στο Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ). Παρ’ ό,τι η ΤΔΒΚ επίσημα δεν ήταν διάδικος, συνέβαλλε με Τουρκοκύπριους νομικούς στην υπεράσπιση των Οραμς και η συνήγορος τους Σερί Μπλερ συμβουλεύτηκε την διοίκηση της ΤΔΒΚ προτού δεχτεί ενώπιον του αγγλικού Εφετείου την παραπομπή της υπόθεσης στο ΔΕΚ...»
4- Στην δικαστική επιτροπή του ΔΕΚ που θα κρίνει την υπόθεση Όραμς προεδρεύει ο Έλληνας δικαστής Βασίλειος Σκουρής. Η τουρκική πλευρά δεν διαμαρτυρήθηκε στην εκδίκαση της υπόθεσης από ένα δικαστήριο στο οποίο προεδρεύει Έλληνας δικαστής.
5- Ο σύζυγος της Μύρας Αρέστη που καταδίκασε την Τουρκία σε καταβολή αποζημίωσης 885 χιλ. ευρώ, Γιώργος Αρέστης, παρ’ ό,τι δεν συμμετέχει στην δικαστική επιτροπή που θα κρίνει την υπόθεση Όραμς, είναι ο δικαστής διορίστηκε από την ελληνοκυπριακή πλευρά στο ΔΕΚ. Η τουρκική πλευρά δεν έφερε αντίρρηση στον διορισμό αυτό που μπορεί να επηρεάσει την εξέλιξη της υπόθεσης Όραμς...»
ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ
Στη συνέχεια της έκθεσης διαβάζοντας τις συνέπειες της απόφασης για την υπόθεση Αποστολίδη κατά Όραμς, γίνεται καλύτερα κατανοητός ο πανικός που έχει κυριεύσει την τουρκική πλευρά. Οι συνέπειες αυτές σύμφωνα με την έκθεση, θα είναι:
«...Τα Ελληνοκυπριακά δικαστήρια εκμεταλλευόμενα την γνωμάτευση της εισαγγελέως του ΔΕΚ ότι έχουν δικαιοδοσία «όχι μόνο σε υποθέσεις ιδιοκτησίας αλλά και σε όλες τις αστικές και εμπορικές υποθέσεις» θα μπορούν να εκδίδουν αποφάσεις για τους ξένους που έχουν αποκτήσει Ελληνοκυπριακές περιουσίες στην ΤΔΒΚ, έχουν κάνει επενδύσεις επί αυτών των ακινήτων ή τα εκμεταλλεύονται επαγγελματικά σε διάφορους τομείς, από ίδρυση πανεπιστημίων έως έρευνες εξεύρεσης πετρελαίου. Οι αποφάσεις των ελληνοκυπριακών δικαστηρίων θα μπορούν να εκτελούνται σε όλες τις χώρες της Ε.Ε. με αποτέλεσμα οι εναγόμενοι να απειλούνται με δήμευση της περιουσίας τους ακόμα και την σύλληψη τους.
- Έτσι θα ορθωθούν εμπόδια στην απόκτηση ακίνητης περιουσίας από ξένους και την πραγματοποίηση επενδύσεων από αυτούς στην ΤΔΒΚ. Όσοι ήδη έχουν αποκτήσει ακίνητες περιουσίες ελληνοκυπρίων και επένδυσαν σ’ αυτές θα εισέλθουν σε μία περίοδο αγωνιώδους αναμονής. Το ίδιο θα ισχύει και για τους Τουρκοκύπριους που διαμένουν στις χώρες της Ε.Ε.
- Με την έκδοση της απόφασης, θα ενταθούν τα προβλήματα που ήδη εμφανίστηκαν μετά την έναρξη της δικαστικής διαδικασίας, στον κλάδο της οικοδομής και της αγοράς ακινήτων στην ΤΔΒΚ, και θα προκληθούν αλυσιδωτές επιπτώσεις στους άλλους κλάδους της οικονομίας. Η έναρξη των διαδικασιών για δήμευση περιουσιών Τουρκοκυπρίων και ξένων που ζουν στις χώρες της Ε.Ε. μπορεί να οδηγήσει σε πολιτική και οικονομική κατάρρευση την ΤΔΒΚ.
- Η απόφαση θα διαμορφώσει τέτοιες συνθήκες, ώστε όταν στις συνομιλίες που συνεχίζονται στην Κύπρο θα πρόκειται να συζητηθεί το κεφάλαιο της ιδιοκτησίας, δεν θα ληφθεί υπόψη καμία άποψη και πρόταση που θα καταθέσει η τουρκική πλευρά. Τότε θα προκύψουν δύο ακραίες επιλογές: «εγκατάλειψη των διαπραγματεύσεων» ή «διαμόρφωση της ψυχολογίας ότι είναι μονόδρομος η κατάληξη σε συμφωνία με τους Ελληνοκύπριους».
- Η απόφαση του Δικαστηρίου Κοινοτικών Υποθέσεων, στη θέση της αρχής για «μία κυριαρχία» που αποδέχθηκαν οι Ταλάτ – Χριστόφιας την 1 Ιουλίου 2008, θα εγκαινιάσει πριν την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων μία περίοδο που θα επισφραγίσει την «κυριαρχία των ελληνοκυπρίων». Υπό αυτές τις συνθήκες δεν θα απομείνει κάποιο «καθεστώς» για να εγγυηθεί την συνέχιση του η Τουρκία, βάσει των δικαιωμάτων και ευθυνών της που πηγάζουν από τη Συμφωνία Εγγύησης του 1960...»
Η τελευταία αναφορά θα πρέπει ν’ αφυπνίσει την πολιτική ηγεσία της Κύπρου, για να αξιοποιήσει πιο δραστήρια το Διεθνές και το Ευρωπαϊκό δίκαιο. Με την απόφαση του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ρίχνονται στο κάλαθο των αχρήστων πολλές από τις πρόνοιες του Σχεδίου Ανάν και δεσμεύεται πλέον η Κυπριακή ηγεσία να μην δεχτεί οποιαδήποτε συζήτηση επαναφοράς τους σε κάποιο μελλοντικό σχέδιο επίλυσης.
* Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύεται στο τεύχος Απριλίου 2009 της εφημερίδας «Ανατολή»
Ετικέτες Πολιτική-Ενημέρωση
